TEBESSÜM BoyXBoy

UYARI! BU HİKAYE +18 BİREYLERE UYGUN YAZILMIŞTIR EĞER 18 YAŞINDAN KÜÇÜKSENİZ OKUMAYINIZ!
HİKAYEDE ŞİDDET, KORKU, CİNSELLİK GİBİ UNSURLAR BULUNMAKTADIR. ETKİLENEBİLECEK BİREYLERİN BUNLARI BİLEREK OKUMALILAR.

Özgürlüğü nefes almakta buluyorum. Rahat bir nefes almakta. Kim olduğumu bilmiyorum, gerçek anlamda bilmiyorum. Ben kendimi bildim bileli onlar benim yanımda. İnsanlar ailelerinin yanında doğar ve büyürler bazıları ise maalesef bu şekilde yaşamlarını idame ettirmezler. Bazıları ne kadar zamandır aynı evde yaşadıklarını ya da ne zaman hayatlarının değiştiğini hatırlamazlar. Anımsayabildiğim kadarı ile hep böyle davranmaktan çekinmeyen insanlardı. Ne zaman ki eğitim almaya başladığımda, elime okumam için kitap verdiklerinde algılarım açılabilmişti. Kireç tutmuş beyin kıvrımlarımın, bir şimşek çakması sonucunda farkına varmıştım.

Onlara sorsam da cevap alamadım. Ağızlarına bir mühür vurulmuş gibi sustular, geçiştirici cevaplar ile beni oyaladılar. Her şeye rağmen inanmış gibi yaptım. Yapmak zorunda hissettim! Özgürlüğüme kavuşmak için onlardan kaçmayı defalarca denedim, başaramadım...