acı hayat
- LECTURAS 2,029
- Votos 83
- Partes 6
Concluida lun, nov 12, 2018
#719
aci
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
KOMŞU KIZI
Mahallenin içli sesi, sessiz sakini Şirin... Hat sanatına gönül vermiş, kalbi ince nakışlarla dolu ama yıllardır "kilosu" yüzünden alay edilen, otuz beş yaşına geldiği için "kız kurusu" damgası vurulan bir kadın. Tek sığınağı, çocukluk arkadaşı Ferhat'ın evini ve mahalleyi her sabah camın gerisinden izlediği o küçük penceredir. Ferhat ise artık hayata küsmüş bir adam. Yedi yıllık evliliğini, karısının onu ve yeni doğan kızlarını terk edişiyle toprağa gömmüş; annesinin mahallesine geri dönmek zorunda kalmıştır. Restorasyon ustalığından kalan yorgun elleriyle yeniden bir düzen kurmaya çalışırken annesinin felç geçirmesiyle tamamen yıkılmıştır. Ama hayat bazen en kırık yerlerden filiz verir. Ferhat işteyken annesine ve küçük kızına bakan Şirin, fark etmeden Ferhat'ın çökmüş evinin direği olur. Bir mahalle sıcaklığı, bir kadın sabrı ve kimselere söyleyemediği yılların sessiz sevgisi... Hepsi aynı avluda yeniden can bulur. Peki bir gün Ferhat, camın gerisindeki o bakışı görürse? Şirin, yıllarca sakladığı kalbini saklamaya devam edebilir mi? Yoksa kader, mahallemizin sessiz kızını sonunda kendi hikâyesinin başrolüne mi yazacaktır? "Şirin'in Penceresi", yaraları merhametle iyileşen, aşkın en sessiz hâlinin bile kaderi değiştirebildiği sımsıcak bir mahalle hikâyesi.
KALBİM SENİN
-"Seni haketmek için ne yapmış olabilirim ki?Sen benim mecburiyetimsin güzel adam..Beni hayata bağlayan,nefes almamı sağlayan mecburiyetim.. Seni sevmiyorum..Her nefeste biraz daha sen oluyorum..Beni,senle dolduruyorum." -"Minik kalbine benim gibi bir adamı nasıl sığdırdın?Ya benim buz tutmuş kalbimi,nasıl senin yapabildin?Ölene kadar benimsin,mecburiyetimsin inci tanesi.. Seni sevmiyorum..Seni iliklerime işliyorum ben.Yanarsan,bende yanayım diye..."Concluida
Yeni Bir Hayat
Ardındaki demir kapının çıkardığı tok sesle yerinden sıçradı.Şaşkınlıkla etrafına baktı ve her şeyin ne kadar farklı olduğunu düşündü.Derin bir nefes alarak ne yapacağına karar vermeye çalıştı. Aslında günlerdir bunu düşünüyor ama bir yanıt bulamıyordu. Kafasını kaldırıp uçsuz bucaksız görünen gökyüzüne baktı. Hatırladığından daha mavi görünüyordu. Hayatta sahip olduğu her şeyin içinde olduğu küçücük bavulunu sıkıca tutarak yürümeye başladı. Ayakları nereye gideceğini biliyor gibi kendiliğinden ilerliyordu.Zaman kavramı O'nun için oldukça uzun bir süre önce önemini yitirmişti.Bu yüzden ne kadar yürüdüğünü fark etmedi. Çok özlediği o kokuyu hissedince aniden durdu ve derin nefes alarak içine çekti.Yıllardır birkaç metre karelik bir alanda volta atmaya alışmış bacakları bu uzun yürüyüşe isyan ediyordu ama genç kız bunu anlayacak halde değildi.Eskisinden hızlı adımlarla ilerledi ve masmavi denizi görene kadar durmadı. "İşte" dedi denizi görünce "İşte özgürlük bu" Kalabalık trafiğe dikkat ederek karşıya geçti ve boş bulduğu ilk banka bıraktı vücudunu. Yanaklarından akan yaşların farkında bile değildi. Elinden kayıp giden yılları için ağladı uzun bir süre. Kendine gelip ağlamasını durdurduğunda ne kadar zor bir durumda olduğunu düşündü.Ne ne yapacağını biliyordu ne de nereye gideceğini. İstanbul'a ilk geldiğinde ki hali aklına gelince acı ile kıvrıldı dudakları.Öğrencilik yıllarını geçirmek için ne kadar doğru bir tercih yaptığını düşünmüş aşık olmuştu bu şehre. Oysa bu şehir O'nun için "Sekiz Yıl On ay Altı gün" lük bir hapishane olmaktan öteye gidememişti.Concluida
Ateşle Dans
Arkadaş serisinin 3. kitabıdır :)
AĞLA(ma)YACAĞIM
Bu bildiğiniz aşk hikayelerinden değil... Peri masalı mı istiyorsunuz? SİNDRELLA'YI OKUYUN! Bu hikaye size göre değil...Concluida
ZAPT ET
"Zapt et onu!" diye tüm şiddetiyle bağırdı Orhan. Yeşil gözlerinden ateş fışkırıyordu. Belki de onu hayatımda hiç görmediğim kadar kızgın görüyordum.Gözlerindeki öfke büyük bir taşkınlığa uğramıştı ve karanlıkta bir mum ışığı misali parlıyordu. Fakat durduramazdım o kadını, eğer önüne geçersem beni bile tanımayacaktı. Hatta özellikle beni tanımayacaktı. Üstelik ben merhamet edeceği son kişi bile değilken onun merhametine sığınamazdım. Söz konusu intikamsa içinde usul usul uyuttuğu canavar gözlerini açıp, asaletle, 'her şeyin hakimi benim' dercesine ayağa kalkınıyordu. Üstelik bu intikam hırsının güçlü bir nedeni vardı. Sebebi hayatım boyunca alabileceğim en büyük darbelerden biriydi. Nedeni en az onun kadar benim de canımı yakıyordu. Ama o bunu anlamıyordu. Kendi acısı için herkesin canını yakardı. Çığırından çıkıyorduk, ikimizde o kontrolü tamamen kaybedersek sonumuz uçurumdan başka bir şey değildi. O masum değildi ama bende suçlu sayılmazdım. O da suçlu değildi ama masumluk benim içinde geçerliliğini en başından yitirmişti. Biz bu savaşta ne masumduk ne de suçlu. Biz iki düşmandık ve ölümüne oynuyorduk. Seninle kanlı bıçaklı olmayalım demişti bir keresinde, oysa şu an ikimiz de çoktan bıçakları çekmiştik birbirimize. En kötüsü ise; gerektiğinde kanatmaktan çekinmiyorduk. Onu durdurmanın yolu kanatmaktan değil, yok etmekten geçiyordu... Aya Amirova'yı yok etmek demek ise gözü kapalı bir intihar çeşidiydi benim için. ༺༽♕༼༻ Sizden zorla oy ya da yorum istemiyorum. Emeğimin karşılığı neyse bana onu verin yalnızca:))
GECE (Kitap oldu)
Gece "Bu yara bende kanadıkça, affın yok yüreğimde" demişti. İhanetin ateşini içine düşüren sevdiği adama. Gece kaybettiği canın derdine düşmüş yaralı bir kadındı artık. Ona can veren iki kişinin birini toprağa diğeriniyse kalbine gömmüştü. Sinan "Biliyorum hakkım yok ama seni bırakmaya da gücüm yok"demişti sevdiği kadına. Güzel giden hayatlarını kendi hatası yüzünden mahfetmişti. Sinan toprağa koyduğu canıyla beraber ona hayat veren karısını da kaybetmek üzereydi. Hayatını geri alabilmesi mümkün müydü ?Concluida
"GELİN" Yeniden Yayında
Bir yıl içinde 4. baskıyı gören "Gelin" kitabım yeninden Wattpadde, sizlerle. İp atlarken geldi baba bildiğim amcam yanıma. Örgülü saçlarımın üstüne kırmızı bir yemeni attı. Gözleri yaşlıydı. Onu hiç gözleri yaşlı görmemiştim. İç yeleğinin cebine elini attı ve altın köstekli saatini çıkarıp, avuçlarıma bıraktı. Bunu bana, evime döneceğimde vereceğini söylemişti. "Artık gitme vakti kızım." dedi amcam. "Nereye?" diye sordum. "Eve mi? Ama daha erken amca. Arkadaşlarıma söz vermiştim." Amcamın güçlü yüzü daha da soldu. Sakallarını kardı ve sarığını düzeltti. Canı bir şeye sıkılmış gibiydi. Onu teselli etmek istedim. Elimi uzattım ama o, geri çekildi. "Artık oynamayacaksın kızım. Artık benim evimi de, evin bilmeyeceksin. Kocan olacak. Onun evini çekip çevirecek, ona kadın olacaksın." Kadın olmak? Ama kadın anne bildiğim yengeme denirdi. Kadın, kocaman bedenlere denirdi. Kadın kocası olan kişilere denirdi. "Seni everdim Zelal." dedi amcam çatallı sesiyle. "Bugün nikahını kıyacağız. Kocan ve kayınbaban seni bekliyor." Evlenmek... Bu mümkün müydü? Ben daha 14 yaşındaydım. Ve bir adamın, karısı olacaktım. Bilmediğim ama çok sonra öğreneceğim bir gerçek de vardı. Bu, benim ilk evliliğim olmayacaktı. ... Yaşanmış bir hayattan esinlenerek yazılan bu hikayede isimler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür. Bu, bir çocukgelin hikayesidir.Concluida
Mahallenin içli sesi, sessiz sakini Şirin... Hat sanatına gönül vermiş, kalbi ince nakışlarla dolu ama yıllardır "kilosu" yüzünden alay edilen, otuz beş yaşına geldiği için "kız kurusu" damgası vurulan bir kadın. Tek sığınağı, çocukluk arkadaşı Ferhat'ın evini ve mahalleyi her sabah camın gerisinden izlediği o küçük penceredir. Ferhat ise artık hayata küsmüş bir adam. Yedi yıllık evliliğini, karısının onu ve yeni doğan kızlarını terk edişiyle toprağa gömmüş; annesinin mahallesine geri dönmek zorunda kalmıştır. Restorasyon ustalığından kalan yorgun elleriyle yeniden bir düzen kurmaya çalışırken annesinin felç geçirmesiyle tamamen yıkılmıştır. Ama hayat bazen en kırık yerlerden filiz verir. Ferhat işteyken annesine ve küçük kızına bakan Şirin, fark etmeden Ferhat'ın çökmüş evinin direği olur. Bir mahalle sıcaklığı, bir kadın sabrı ve kimselere söyleyemediği yılların sessiz sevgisi... Hepsi aynı avluda yeniden can bulur. Peki bir gün Ferhat, camın gerisindeki o bakışı görürse? Şirin, yıllarca sakladığı kalbini saklamaya devam edebilir mi? Yoksa kader, mahallemizin sessiz kızını sonunda kendi hikâyesinin başrolüne mi yazacaktır? "Şirin'in Penceresi", yaraları merhametle iyileşen, aşkın en sessiz hâlinin bile kaderi değiştirebildiği sımsıcak bir mahalle hikâyesi.
Más detallesPautas de Contenido