Vodka Y Sangre

Vodka Y Sangre

  • WpView
    LECTURI 1,169
  • WpVote
    Voturi 159
  • WpPart
    Capitole 32
WpMetadataReadComplet vin, noi 29, 2019
Capitulo 0 Me despierto,la luz del sol entra por la ventana. "¿Que hora es?"pienso. Me siento en la cama y miro la hora. "Es demasiado temprano,es fin de semana no tengo nada que hacer,creo que intentare dormir un poco mas" Me tumbo de nuevo y cierro los ojos. Escucho gritos,vienen del cuarto de papá y mamá. Me levanto de la cama y voy ver que ocurre,pego mi oreja a la puerta. -¡¡¡CALLATE ZORRA!!! "¿Que esta pasando?",con cierto miedo abro la puerta y entro en la habitación,mi padre se gira y me mira fijamente,veo a mi madre sangrando en el suelo. Mi padre se acerca a mi lenta y pausadamente,soy la siguiente. -¡¡¡MIKAAAAAA!!! -AHHH -Hey calmate.-veo a Mario frente a mi. -¿Q-que? ¿donde estoy? -Estas en clase,te quedaste dormida.-dice Eva mirándome con cierta ternura. -Venga,vámonos.- Noa me coge del brazo y me levanta de mi asiento -¿Por que tienes tant.... -PORQUE TENGO HAMBRE. Todos nos reímos y salimos del instituto. Veo una silueta borrosa "¿Gabriel?" pienso "Imposible,pero si el..." Me acerco a la silueta,nada,no hay nadie. Llego a casa dejo las llaves en la entrada y me voy a mi habitación. -¿Mamá? ¿Monika? ¿Principe? No hay respuesta. Abro la botella de vodka y le doy un trago. "¿Donde están todos?"
Toate drepturile rezervate
#654
suspense
WpChevronRight
Alătură-te celei mai largi comunități de povestiri din lumePrimește recomandări personalizate de povești, salvează-ți favoritele în biblioteca ta și comentează și votează pentru a-ți dezvolta comunitatea.
Illustration

S-ar putea să-ți placă și

  • Instituto para Sumisas ©️🔞
  • DUERMO CON UN IDIOTA
  • Brisa de Medianoche
  • Eres mi dosis
  • A través del tiempo
  • VOLARIAS CONMIGO
  • LA BRATVA "THE KING" 1° (BILOGÍA BRATVA) +18 EDITANDO
  • ¡Esto Es Vida!

-Con esta ya es la décima chica secuestrada en la ciudad -comentó Diego. -¿Qué harán con ellas? Digo, tantas mujeres... -dijo Dalia, inquieta. -Lo único que yo sé es que... qué bueno que soy macho -respondió alguien con una sonrisa burlona. Sonreí ante aquel comentario. -¿Y tú, Lari? ¿Qué opinas? -¿Yo...? -Sí, tú. ¿Estás muy despistada? ¿En qué piensas? -En nada... Bueno, ¿irán a la fiesta de hoy? -No sé, la verdad dudo que me dejen. Y menos si voy sola -contestó Karen. -Yo iré un rato -dijo Diego-. Sólo para acompañar a Larissa. -¿A mí? Yo no necesito que me acompañes. -aun así lo haré. Y ya, hay que irnos a clases o nos van a castigar. 12:30 p.m. -¡Lari, ya son pasadas las doce! ¿No crees que es hora de irnos? -gritó Diego para que lo escuchara entre la música. -¡No, aún es muy temprano! -respondí sin dejar de bailar. Yo seguía moviéndome al ritmo de la música. -¡Bueno, como quieras! ¡Yo ya me voy, nos vemos en la escuela! -me gritó, alejándose hasta perderse entre la multitud. 3:33 a.m. Salí del club caminando sin tacones y, admitámoslo, un poco embriagada. Caminaba por las calles, ya que mi casa no quedaba tan lejos del club y la madrugada estaba agradable. -Mariana, cuenta uno... Mariana, cuenta uno... -empecé a cantar sin sentido. Fue entonces cuando una camioneta negra se detuvo bruscamente frente a mí. Me quedé paralizada; mis piernas no respondían. De la camioneta salieron dos hombres vestidos completamente de negro, con máscaras extrañas. Intenté gritar, pero uno de ellos tapó mi boca y cubrió mi nariz con un trapo blanco húmedo. El otro me tomó por las piernas mientras yo pataleaba con fuerza. introspectivo -¡Carajo, tómala bien! -gruñó el que me sujetaba. Seguía luchando cuando un tercer hombre bajó de la camioneta Eso fue lo último que vi antes de sentir la inyección en el cuello. Después... oscuridad.

Mai multe detalii
WpActionLinkLinii directoare referitoare la conținut