Bir Umudum Sende Kaldı

Her konuşmamızda onun güzel sözlerini duymak mutlu ediyordu beni. Güzel içimi ısıtan sözleriyle her geçen gün büyüyordum. "Ona bir gün -Beni ne kadar sevdığını sormuştum... Saçlarımı okşayıp gözlerimin içine bakarak.
-Gece yarısı uykumun en güzel anında sana benzeyen bir çocuğun minik elleriyle tatlı sesinin ağlayışıyla uyandırılmaktan asla şikayet etmeyecek kadar çok dedimişti...
-Peki ya beni sevmekten vazgeçersen dediğimde...
Kalktı oturduğu yerden ellerimi tutup dışarı götürdü beni.Yüzümü kendine çevirdi iki ellerini yanakalarıma yerleştirdi.Ve gökyüzüne baktı ve o an gökyüzüne bakmamı istedi. Ellerini yanaklarımdan çekıp ellerimi tutu sımsıkı.Gözlerimin içine bakıp..
- Bak şu gökyüzündeki gördüğümüz onca yıldızların bir gün tamamen gökyüzünü terk edip sonsuza dek gökyüzüne gelmemek üzere kaybolduklarında dedi..
Gökyüzünden gözümü alıp ona bakarak..-Bu imkansiz ama demiştim..
O da şöyle eklemişti..- İşte benimde seni sevmekten vazgeçmem bu kadar imkansız demişti....