Peligroso idiota suelto

Peligroso idiota suelto

  • WpView
    MGA BUMASA 6
  • WpVote
    Mga Boto 1
  • WpPart
    Mga Parte 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeHuling na-publish Fri, Nov 30, 2018
Recordé perfectamente aquel verano. tenía trece años, y mi mejor amigo y yo habíamos sido obligados a ir por nuestros padres. Realmente no era muy entretenido, pero algo sí podía rescatar de aquella experiencia, algo inolvidable, pero quien sabe si por ser bueno o malo. Un idiota... un peligroso idiota suelto que me acechaba diariamente. ¿Vamos directo al grano? Bueno, hoy en día, con veinticuatro años de edad, ese idiota se presentó al igual que yo a una entrevista de trabajo. está alto... sus ojos siguen igual de verdes, y la sonrisa de idiota parese jamás haberse marchado. -Ambos están contratados.- trague saliva. y penosamente, debí aceptarlo... aquel idiota había regresado, como un hombre atractivo y más seguro de sí. Había regresado... aquel Peligroso idiota suelto.
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Sae Itoshi
  • Conexión Perfecta
  • Solo Puedes Tenerlo Una Vez ♥
  • PROBLEMATICAMENTE ENAMORADOS
  • MONSTER
  • Nuestros pecados.
  • LAYTER:  Segunda Oportunidad
  • Ámame. VOLKACIO.
  • Por primera vez
  • Chloé

Mire a lo lejos y dejé salir un suspiro. -¿sabes? -¿Qué?- dijo en tono seco. -Claro, tú siempre tan amable. -Habla. -Hace años un niño me debe un juego... de fútbol-aclare- parecía que le gustaba mucho el fútbol, tal vez se hizo un jugador profesional, Es más tal vez lo conoces. -Lo dudo, ¿por qué te debe un juego? -Es que el muy idiota me tiró un montón de papeles importantes, y ni siquiera me ayudó a recogerlos. entonces le dije que me tenía que recompensar jugando. dijo que tal vez un día, pero no lo volví a ver. -Espera, ¿tu eres esa chica torpe que me chocó en el pasillo cuando estaba apurado? nunca me había planteado que el podría ser el niño grosero de aquel día, pero ahora que lo pensaba bien ambos tenían el cabello rojo, y eso era lo único de lo que se acordaba del niño. -¿Disculpa? yo también tenía prisa. -Vaya, sí que cambiaste, ¿qué te paso? ¿te rompieron el corazón? le dí un golpe en el hombro y reí. -Aún me debes ese juego- le recordé.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman