GÜN IŞIĞIM

GÜN IŞIĞIM

  • WpView
    Reads 102
  • WpVote
    Votes 15
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 19, 2019
WpInfo
Fiction
Romance
"Dinle" dedi sütlü çikolatanın kalbinde ahenk bulmuş gözleriyle, deniz mavisi gözlerime bakarken. "Bu bizim hikayemiz" başımla onayladım "Bu bizim aşkımız" vücudu daha da yaklaştı mümkünmüş gibi "Bizim kalplerimiz yok , kalbimiz var iki vücuduz ama tek kalbiz" gözlerimi yavaşça kapayıp açtım. "Bizim ellerimiz yok, elimiz var , birbirine sonsuza dek kenetlenmiş eller." "Pardon bölüyorum ama dışarıda adamlar ebemizin ebesinin anasına kadar koyuyor, siz burada ölmeden önceki son kelimelerinizi söylüyorsunuz, Emre önce hangisini öldüreceğine karar veremediğinden bana sarıyor,Burak mermilerle kolbastı oynuyor diğerleride kendilerince takılıyor ve ben ACIKTIM" İkimizinde bakışları kapı pervazına yaslanmış Batuya döndü "Batu alınma abim ama bir defolup gitsene" Batu dudağını büzüp dışarı çıktı bende Bulutu çekiştirerek mutfaktan çıkardım ve silahları belime yerleştirdim.
All Rights Reserved
#25
takım
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines