A Change ( TFBBAM BOOK TWO )

A Change ( TFBBAM BOOK TWO )

  • WpView
    Reads 17,515
  • WpVote
    Votes 300
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadComplete Thu, Jul 11, 2019
hindi ko inaasahan nasa Haba haba ng pinagsamahan,matatapos rin pala,Hindi ko kinaya,napagod ako PAGOD NA PAGOD Nung una Ok lang kasi kampanteng kampante pakong hindi nya ako iiwan o lolokohin hangang sa Paulit ulit nalang nyang ginawa yun pero hindi pako Sumuko kasi Mahal nya panaman ako alam kong mahal nya ako... hangang sa umbot sa Panahong hindi ko na kinaya at mas lumala pa dumoble pa ang mga nangyaring pagsubok samin... napagod ako kasi Nasasaktan nako,Sabi ng mama ko "BAWAL DAW AKONG MAG PAGOD,KASI SASAKIT YUNG DIBDIB KO."Totoo nga,Pagod na pagod nakong intindihin sya sumakit yung dibdib ko sa lahat ng nangyari Sinubukan kong ngumiti para Maging masaya ako pero nadadagdagan kasi niloloko ko lang ang sarili ko kunwari masaya ako kahit deep inside im dying hindi ko alam dun napala mag BABAGO ANG LAHAT. PA SUPPORT SA MGA READERS KO DYAN!!I love you guyss.
All Rights Reserved
#187
cry
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • Don't Cry Louie
  • She's Red
  • H E A R T L E S S  B I T C H (Editing)
  • FALLING INLOVE WITH THE PLAYBOY
  • The Art of Falling (COMPLETED)
  • Almost Paradise
  • Season 1: Great Pretender
  • Selos
  • My Cassanova Prince

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

More details
WpActionLinkContent Guidelines