çocukluğum

çocukluğum

LECTURES 1,957
Votes 505
Chapitres 28

En cours d'écriture

Dernière publication dim., févr. 2, 2020

arkadaşlar inşallah severek okursunuz sizi 🤗seviyorum🤗🤗🤗 Ben kim miyim? İyi bir baba ve berbat bir annenin kızıyım. 18yıl hayati ile mücadele eden ve hic bir zaman pes etmeyen bir kızım Karanlık gecelerde sadece yastığına sarılıp uyuyan kız Ağlayarak sadece kendisini teselli eden bir kız Kaybetmekten korkan bir kız sevmekten korkan bir kız Küçüklükten beri annesini bilmeyen bir kız sadece babaanesine anne diyip onunla yetinen bir kız Üzmekten,kırmaktan, yıkmaktan korkan bir kız Baba hasreti ile onun hayali ile büyüyen bir küçük kız ????????

Tous Droits Réservés

Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.

Vous aimerez aussi

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Directives de Contenu