Fikcja [KxK]

- Pałkerson! - wykrzyknął przerażony Stuu

Chłopak, który siedział na sofie odwrócony plecami do przyjaciela, spojrzał zdezorientowanym wzrokiem na Burtona.

- Słucham? - Daniel za wszelką cenę starał się, by jego głos brzmiał jak najbardziej naturalnie. Tak, jakby wcale nie przeczytał najbardziej szokującego i obrzydliwego opowiadania w swoim życiu. Tym razem nawet nie miał już siły denerwować się na kumpla o to, że po raz kolejny nazwał go Pałkersonem.

- Czemu używasz mojego telefonu? Skąd znasz w ogóle hasło?

- Ja chciałem tylko sprawdzić tą, no... pogodę! Trzeba zobaczyć, jaką będzie pogoda, gdy będziemy nagrywać na twój kanał.

- Ale po co? Nagrywamy przecież w mieszkaniu.

- No tak, ale jeśli spadnie deszcz, to będzie słychać, jak uderza o szybę. Wiesz. Kap, kap, kap... to może przeszkadzać w nagrywaniu. Nie będzie nas słychać, czy coś...

Stuu nie był przekonany co do wyjaśnień Żiżeja. Nie chciał się denerwować. Westchnął tylko i w miarę opanowanym głosem rzekł:

- No dobrze, oddaj to.

- Ok, tylko...

- Oddaj! - tym razem głos mężczyzny zabrzmiał o wiele groźniej.

Daniel nie odpowiedział. Zamiast tego zaczął szybko i nerwowo klikać na ekran w telefonie. Stuart stracił cierpliwość i począł iść w stronę chłopaka, by osobiście odebrać mu urządzenie.

Zdecydowanym ruchem chwycił przedmiot i spojrzał na wyświetlacz. Widniał na nim fragment tekstu. Rozpoznał natychmiast to opowiadanie. I wtedy nie miał już żadnych wątpliwości. Jego tajemnica została odkryta. Przeniósł wzrok na oblicze przerażonego Daniela.

- Przeczytałeś to? - spytał drżącym głosem

- Czym jest do cholery KxK?!

- To dosyć skomplikowane...

- To obrzydliwe!

- Poczekaj chwilę, wszystko ci wyjaśnię