HAYATIN AKIŞINDA

~Hayat;Sana bazen iyiliği , bazen kötülüğü getirir. Ama bunların sonucuna katlanacak kişi sen olursun.Doğru yolu bulman için , mutluluğun için hayatın zorluklarına katlanmalısın.~

Ona bakmaya çalışırken sessizde olan telefonumun ekranı yandı . Bir mesajdı.

Bilinmeyen Numara: Ben sana kısa giyinme demedim mi?

NEEEE!? diye bağırdım içimden. Gözlerim fal taşı gibi açılmıştı. 'Beni mi izliyo be bu ?

Asya: Sen beni mi takip ediyosun? Sapık mısın nesin?

Bilinmeyen Numara: Evet hiç işim gücüm yok sapıklık yapıyorum sana. Beğenemedin mi ?

Asya: Bak bak ! Ne kadarda zeki. Pis sapık.

Bilinmeyen Numara: Düzgün konuş kızım benimle.

Asya: Niye? Naparsın? Döver misin?

Kendi kendime sessizce kıkırdıyordum. Ama birden yanımda ki tanımadığım çocuk kolumdan tuttu. Benim gözlerim bileğimdeyken o kafasını kaldırıp bana döndü...Arel?!...

-Sen...Senin ne işin var burda? Bırak kolumu. -dedim

Kolumu çekip şaşkın şaşkın bakmaya devam ettim.

-Ne arıyorsun benim okulumda?

-Bizim okulumuz diyecektin heralde?

-NEE! Ne bizinden bahsediyosun sen?-fısıldamamıza hocanın bakışıyla ara verdik.

Hâlâ ona sinirli ve şaşkın gözlerle bakıyordum. Ama beyfendi salak salak sırıtıyordu. Sonra gözleri bacaklarıma kaydı ve yüzündeki sırıtma ifadesi yerini öfkeye bıraktı.

-Ben sana kısa giyinme demedim mi? -dedi.

-Bende sana seni ilgilendirmez demedim mi? -dedim onun bana dediği tavırla ve önüme döndüm.

Birden bacağımı cimcikledi. O anın şokuyla biraz yüksek sesle -AAAh! -diye inledim.

...Arel'e baktım. Kafasını sıraya gömmüş sırıtıyordu 'Pislik'.