degeneracja

krzycz aż do
zdarcia głosu
każdej struny
niech legną mury
Twojego umysłu
wybiją szyby
zerwą pokrywy
puszki Pandory
niech wpuszczą zmory
by poczuć całość
zobaczyć swą małość
pełnię wszystkiego
bólu cennego
kontrast zwiększa
odczucia wewnętrzne
jak kolejka górska
im wyżej, tym więcej
tym mocniej, tym ciężej
szaleństwo ze złudną
samokontrolą
tą zniewoloną
ogromną swawolą
wij się, cierp, drżyj
włosy tak rwij
płacz i tańcz
w agonii zdychaj
szczęściem oddychaj
łzami uciekaj
smutkiem upijaj
kwiecistym bluszczem
odczuć się owijaj
w ilości przeżyć
ekstazie się zwijaj

a gdy

zatrzymasz się
zobaczysz
pełnię życia

wtedy
tylko kieliszek
wytrawnego wina
do wypicia