SİYAH LALE

SİYAH LALE

  • WpView
    Reads 67,359
  • WpVote
    Votes 399
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Nov 20, 2024
WpInfo
Fiction
Romance
"Bana bir söz vermeni istiyorum, Mahru." Dora'nın bileğinden asla çıkarmadığı, üzerindeki ters siyah laleyle dikkat çeken bileklik, bir anda benim omuzlarımda taşımam gereken bir yük haline geldi. Onun gözlerindeki kararlılığı ve veda dolu bakışları gördüğümde, anlamıştım. Yolun sonu... yaklaşmıştı. "Bir gün Cihan seni bulduğunda, bu bilekliği ona ver. Bu, babamızdan kalan son şey." Ama ben bunu kabul edemezdim. Dora bana bir söz vermişti; hep yanımda olacağına ve beni asla terk etmeyeceğine dair. Şimdi o sözlerini tutmayacağını söylüyor, vedaya hazırlanıyordu. Derken bir silah sesi... ve her şey değişti. Dora'nın son nefesinde kulağıma fısıldadığı o cümle zihnimi ele geçirdi: "Siyah Lale'nin kim olduğunu biliyorum." Peki ya Siyah Lale gerçekten kimdi? Bir adamın ölümü, bir kadının sırlarla örülü geçmişi ve cevabını bulmam gereken sorular... Dora'nın bıraktığı emanet, sadece bileklik değil; aynı zamanda karanlık bir sırdı. Ve şimdi, bu sır benim kaderim.
All Rights Reserved
#19
hollanda
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines