I've been left for a couple of times. That's why I promised myself never to trust anyone or anything at all. Tsk. I lived up to my promises except for that day when I met their barkada. Eto na ba? Eto na nga ba ang set of friends na matagal ko nang hinahanap? O sila na nga ba ang tuluyang magpapatunay na attachments leads to disappoinments? Hindi na ba nila ako iiwan tulad ng ginawa ng iba sa akin o ako na nga ba ang tatalikod sa alam kong nagpabago ng buhay ko?
May isang tao na kahit saktan ka hindi mo kayang kalimutan. Hindi dahil sobrang tanga mo na, kung hindi dahil sadyang mahal mo lang siya. At kapag dumating ang panahon na magiging kayo na ulit, ig-grab mo ba ang chance?