SUR ALTI

SUR ALTI

  • WpView
    GELESEN 1,060
  • WpVote
    Stimmen 147
  • WpPart
    Teile 17
WpMetadataReadLaufend
WpMetadataNoticeZuletzt aktualisiert Do., Aug. 22, 2019
WpInfo
Belletristik
Romantik
Tagsroman
Dost biriktirmek lazim demisti bir dostum bana.Yillarca hep dost biriktirmeye calistim hayat kumbaram da. Ve biriktirdim de.Bu oyle siradan degildi fakat sırlı da degil. Her biri kendi icinde ayri bir guzellige sahip insanlar.cok uzatmayim en iyisi... Ben gorkem sarikan.Dostlarim Bilge,Ozlem,Erdem,Berna ve yekta...Lise dostluklari unutulmaz derler ya hani bizimkisi de oyle bir seyler..Yillar bizi hep daha otesine tasidi dostluk denizinde.Yelkenlerimizi hicbir ruzgar deviremedi.Alabora olmaya hic niyetimiz yoktu.Gemimiz hic su almaz diyorduk Lakin askin derdi bir hos edermis insani.Daglar dayanmaz yikilir,demirin bagrini daglarmis.Ben sairlerin yalancisiyim.Ama sairler de yasamasa yalan mi soylermis hic.? Her yaz birlikte tatile cikar eglenirdik.lise de universitede bu gelenek hic degismedi.Her yil guzel yurdumun karis karis topragini gezer kesfetmeye bayilirdik bu guzellikleri.Universiteden mezun oldugumuz yilin yazinda sinavimiz bitmis sonuclar aciklanmis her birimiz ayri memleketlere ogretmen olarak tayin olmustuk.Henuz okullarin acilmasina cok vardi ve bizde o yaz Diyarbakiri gezmeye karar kilmistik.Ciktigimiz bu gezi bize pek ugurlu gelmemisti.Iste ne olduysa bundan sonra oldu...
Alle Rechte vorbehalten
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Illustration

Vielleicht gefällt dir auch

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Mehr Details
WpActionLinkInhaltsrichtlinien