DARMADAĞIN

[Yetişkin içerikli yerler bulundurur. Lütfen uyarıları dikkate alın.]

Karanlık sandığım o ruh, içine düşenin kaybolduğu katrandan bir okyanusmuş.

Kendimi kurtarmak için yaptığım her hamlede suları göz boşluklarıma doluyormuş.

Bu ruhun denizine girebilmek çok zor. Ancak, çıkmayı başarabilmek imkansız.

Biçimli parmaklar kollarımı bağlayıp beni buraya ittiğinde çırılçıplakmışım.

Tenimden sızan katranlar damarlarıma akmış, ciğerlerimi doldurup kalbimi kaplamış.

Sonra bir sabah aynı yatakta nefes nefese uyanmışız. Güneş ışığı üstümüze vuruyormuş fakat zaten bedenlerimiz güneşin üstünde, alevlerin arasında kavruluyormuş.

Elimi onun tenine yaklaştırmışım. Parmak uçlarıma elektrikler çarpmış ve o anda güneşten daha yakıcı bir ateşle karşılaşmışım.

Onun teni güneşmiş. Uzaktan ulaşılmaz görünen fakat yanına yaklaştığınızda sizi öldürten.

Farkında olmadan bir buluta dönüşmüşüm ve onun yörüngesinde savrulmuşum. Bir gece uyuduğumda, öylece yok olmuşum.

[15.12.18]