RÜYA GİBİ

Kalbimi açıp,yaralarımı göstermekten korktum her zaman.Yaralarımı kimse bilmemeliydi,üfleye üfleye geçerdi.Bazen ben bile unutuyordum nerede olduklarını,o yaraları kimin açtığını.Ara ara sızlıyordu,öyle derin öyle incecik.O zaman hatırlıyordum işte.Hem de her ayrıntısını,unutmak istediğim her şeyi.İnsan unuttum dese de yalan söylüyor ya kendine ya da çevresine.Unutmadım biliyor musun?Dün gibi aklımda,tanıştığımız ilk gün,aşka inanmam derken bilmeden aşka düşmem.Aklımdan hiç silinmedi sana dair ne varsa.En basit en saçma şeyler bile.Hala en sevdiğin şarkıyı duydugumda gözlerimi kapatıp şarkıya eşlik ediyorum.Hala en sevdiğin filmi izliyorum.Bilmem kaçıncı kere izlediğim filmin hep aynı sahnesinde ilk kez izliyormuş gibi kahkahalarla gülüyorum.Unuttum zannederken lades tutuşmuş gibi birden aklımda diyorum.Hala aklımda...