Hissiyat

Hissiyat

  • WpView
    Bacaan 123
  • WpVote
    Undian 32
  • WpPart
    Bahagian 16
WpMetadataReadSedang Ditulis
WpMetadataNoticeTerakhir diterbitkan Sel, Ogo 20, 2019
Özgürlük mü? Kanatlarımı açtım ve o genzimi yakan soğuk acıya aldırış etmeden havaya kafamı kaldırıp uzun bir nefes aldım. Hissiyatim ön plana çıkar iken vücudum demir zincirlerle dövülüyor ve iz bırakır gibi titredi, bu yakıyordu. Beynimi saran düşünceler ve onların sesi ,mantıklı karar almama olanak kılmazken , hiç düşünmeden boşluğa bıraktım kendimi. Duygularım mantığımı ele geçiriyor, bu dipsiz kuyudan çıkmam için uzatılan ip neden zincirden? İLK 16 BÖLÜM KÜÇÜK NOTLAR ONDAN SONRASI HİKAYEYE DÖNÜŞTÜRÜLMÜŞTÜR!!
Hak Cipta Terpelihara
#123
düşünce
WpChevronRight
Jom sertai komuniti bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang diperibadikan, simpan cerita kegemaran anda ke dalam Pustaka anda, serta beri komen dan undi untuk mengembangkan komuniti anda.
Illustration

You may also like

  • (Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.
  • MÛTENÂ
  • SINIR |Tamamlandı|
  • Nar Çiçeği
  • KOR | Yarı Texting
  • Diyetisyen |Texting
  • İmam Sorunsalı | Texting ✓
  • Sonradan Gelen | Texting
  • Müezzin Beyciğim ||𝚝𝚎𝚡𝚝𝚒𝚗𝚐||
  • BAŞHEKİM (TAMAMLANDI)

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Maklumat lanjut
WpActionLinkGaris Panduan Isi