Ben Çok Sevdim

Ben Çok Sevdim

  • WpView
    GELESEN 1,653
  • WpVote
    Stimmen 20
  • WpPart
    Teile 6
WpMetadataReadLaufend
WpMetadataNoticeZuletzt aktualisiert Di., Juli 26, 2016
"İlaç gibi geliyorsun bana, gülen yüzünü gördüm mü, parıldayan gözlerine baktım mı her şeyi ama her şeyi unutuyorum. Sana kızamıyorum bile. Naptın bana böyle küçük cadı nasıl aşık ettin kendine?" Ellerini yüzüme getirmiş, yanağımı okşuyordu. Gözüme gelen saçımı kulağımın arkasına koyarken bu adama nasıl aşık olduğumu düşünüyordum. Nasıl bu kadar bağlandığımı... Ahh! bana zamanında yabancı gelen duygular bedenimi elime geçirmişti! "Hiç... Hiç Bir şey" Burnuma öpücük kondururken mutluydum. Hep böyle kalacağımı zannedecek kadar da saf! *** "Ne seni hatırlayabilecek kadar cesurum; Ne de seni unutabilecek kadar az aşık..."
Alle Rechte vorbehalten
#339
mutluluk
WpChevronRight
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.
Illustration

Vielleicht gefällt dir auch

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Mehr Details
WpActionLinkInhaltsrichtlinien