İn my own problem\BXB

Korkuyordum. Anlamıyordum. Kafamın içinde bir şey bana durmadan 'ondan uzak dur' diyordu fakat kalbim ve bedenim bir türlü aklıma inanmak istemiyordu. Her geçen gün, her geçen saat, her geçen saniye ve her geçen salise sadece onu istiyordum. Bedenime dokunuşu unutamıyor aksine onun için daha fazla deliriyordum . Bedenim bu denli alev ateş yanarken ve kalbim onu her gördüğünde ölecekmişim gibi atarken nasıl aklıma ikna olabilirim ki?
Ama hayır! artık anlıyorum. Ben sonsuza kadar ona aitim...