Crushmate
- Reads 1
- Votes 0
- Parts 1
Tagskamahalan
Sa dinami dami ng magaganda sa mundong ito bakit ikaw pa na classmate ko
Ano bang merun ka't nagkakaganito ako sayo kapag nakikita kita feeling ko nasa heaven na ako
Kapag nakakasalubong kita tingin ako ng tingin Kong saan kahit wala naman akong tinitingnan
Kapag nagrereport ka naka focus ako sayo ...peru hindi sa nererport mo kundi sayo ang ganda mo kasi
Hindi ko magawang pansinin ka dahil natotorpe ako sayo crush😭
Isang araw may napapansin ako ang daming lumalapit sayo ..nagseselos na ako
Sabi ko sa sarili ko ang hina mo talaga kaya nauunahan ka
Bigla kong napag isip-isip na maglakas loob na magtapat sa kanya dahil baka ma huli na ang lahat
Nung uwian na ...sumabay ako sa kanya sa gate ...pinansin ko siya sabi ko classmate pwide maki sabay sabi niya why not ...natuwa naman ako
Nag-usap kami ng matagal napapatawa ko naman siya
Hanggang sa Hiningi ko sa kanya number niya at binigay nmn niya sa akin
Kapag gabi tumatawag ako sa kanya nag uusap kami hanggang sa naging klos kami sa isat isa ...
Pinapansin ko narin siya sa school ...hanggang sa naglakas loob na akong umamin sa kanya
Hindi naman siya tumanggi ...sabi ko lord salamat
The best ka
Naging kami na ng classmate ko lagi kaming nag uusap at magkasama
Hanggang sa niyaya ko siyang kumain sa labas
Nag uusap kami ng pormal 😁😂Hanggang sa nagkatitigan kami ..ito na tlaga ...nagdikit ang mukha naming dalawa ..hahalikan ko na siya ...biglang may narinig akong tumatawag sa akin ...putaaa mama ko pala
Anaaaaaaak gumising kana malelet kana sa school.....😂😁😂😂😁
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Complete
Flowers Blossom (Completed)
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.Complete
LET THE STORY END
"I have a story there was a boy with a bad attitude but when she meet a simple girl when they first meet they got in trouble not once but many's !!after a long days weeks months fighting the boy was falling inlove to the simple girl but he so scared to say it!!but the girl get an accident and she forget the boy but the boy didn't surrender and make a way to knowing him again ----- Napa balikwas ako sa yakap at tinignan ko siya !!! "Bat ka huminto!!"wika ko !!napa tingen siya sa kalawakan nakita ko sa bandang gilid ng mata niya ay may namumuong luha at dahan dahang dumaloy ito...napa buntong hininga nalang ito "The boy tried his best !!and make again a memories with a girl and the girl accept it!!the boy change and turned to a good and careng boy to her girl------------ Napa tingala ako sa kalangitan gaya niya "Pwide ba ako ang mag tatapos ng kwento!!"wika ko at tumingen sa kanya na naka tingen din sakin Tumangu siya "Day before yesterday they get into a place and make a happy memories and---"napa tigil ako sa pag sasalita ng makita kong Panay bagsak ang luha ni haru sa kanyang mga mata ! "At----at---"hindi ko madugtongan ang kwento bakit!!niyakap niya ako ng mahigpit subrang higpit "Shhhh!! let the story end "bulong nito dahan dahan naman akong tumango !!Complete
Sweet but Psycho
I'm Rui Hakimura, I'm a half-japanese-half-pinoy, young college boy who is shy, tahimik lang at hindi pala kaibigan dahil lumaki akong home-schooled dulot ng aking pagiging sakitin. My parents want me to over come my weakness and become more independent kaya ipinadala nila ako sa Pilipinas para mag-aral. Pero isang araw, paglapag na paglapag ko sa bansa ay isang krimen agad ang nasaksihan ko. "Sino ka? Bakit nakikiusyoso ka sa'min?? Gusto mo bang pati ikaw ay saksakin ko nito?! " sabi ng babae. Nanginig ang tuhod kong umatras ng paunti-unti habang siya ay palapit ng palapit sa akin. "Gomenasai.." yumuko ako. "I didn't see anything. Spare me please... " "Oh really? " tumawa siya. "Hindi ako tanga!!! Huwag mo akong gag*hin!!! " Dinakma niya ang kwelyo ko at tulayan na nga akong natumba sa takot. "Maganda ang mata mo.. " sabi niya. Tinutok niya sa akin ang kutsilyo. "Bakit naka-mask ka? Alisin mo nga 'yan!! " sabay hablot ng mask ko. "Anong pangalan mo?" "Ru-Rui.. " utal-utal kong sagot. "Rui! What a cute name!! Bagay sa 'yo. " tumayo na siya at binitawan ang kutsilyo, pagkatapos ay tinalikuran ako. Ang buong akala ko ay natapos na ang katakot-takot na eksenang iyon sa pagitan namin pero nagulat ako ng bigla na lang siyang humarap at sinampal ako ng ubod lakas!!! Napamura ako ng wala sa oras. "Ano ba?!!! " sigaw ko. "Baliw ka ba?!! Ang sakit non!! " Tumawa lang siya. Kasunod ay hinablot ako palapit sa kanya at hinalikan ako ng madiin sa labi. Sobrang diin na pati ang labi ko ay kinagat niya! WT H*LL?Complete
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
I LOVE YOU
Nasa labas na ako ng school hinihintay ko nlang yung sundo ko "Tagal naman"bulong ko Halos mapaigtad ako sa gulat ng may yumakap sakin sa likod at inaamoy ang leeg ko.pati yung mga kaklse kong dumadaan ay kinikilig sa tuwing tumitingin sila sa likod ko "Gwapo nmn cguro boyfriend nya yan"sabi ni G1 "Oo nga ang cute parang korean"(giggle)sabi ni G2 Sino ba to "I miss you"bulong nya "Who you?"tanong ko "Did you forget me already"bulong parin.ano bayan ang lamig ng boses nya Tumango nalang ako bilang sagot Nabigla ako ng bigla nya akong pinaharap at hinalikan Teka bat parang pamilyar yung labi nya.hindi ako pwedeng magkamali sya ito Kailan pa sya bumalik. Pagmulat ko eh mukha nya agad ang nakita ko Nginitian ko na rin sya "Don tayo sa kotse pinagkakaguluhan na nmn ang gwapo kong mukha"sabi nya at hinila ako patungo sa kotse Pagkaupo ko.naiiyak na ako "Hey are you crying"tanong nya "Kasi naman eh"maktol ko "What"tanong nya "B-bakit mo kinuha first kiss ko"maktol ko Pagkarinig nya bigla agad syang tumawa "You cried because of that kiss"tanong nya "O-"naputol ang sasabihin ko ng bigla nya akong halikan.gusto ko sana siyang pigilan pero hindi ko magawa kya tumugon nlang ako sa halik nya Halos habol nmin ang aming hininga nang tumigil kmi Nginitian nya lang ako at nag drive na patungo sa kong saanComplete
PRETENDING TO BE MY TWIN | HANNAH JANE SANTOS GXG
Tanaw ko mula sa malayo ang babaeng hinahangaan ko. Kahit hindi niya alam ang existance ko sa mundo At hindi niya ko pansin ay masaya parin ako dahil malaya ko siyang natititigan sa malayo Elliana kailan mo ba ko papansinin? Kailan mo ba ako babalingan ng tingin? At kailan ko kaya maaamin sayo ang tunay kong nararamdaman? Habang abala ako sa pageemote ay nahagip ng mata ko ang pagdaan ni aris..my twin brother..but the whole university doesn't know that we're connected. Ako rin naman ang nagsabi na huwag ipaalam na magkapatid kami because I want to live a normal life. Si aris ay kilala sa school nato habang ako ay ordinaryong tao lang. Mahiyain at hindi pala salamuha sa iba. Kung malalaman ng lahat na kapatid ko siya paniguradong gagamitin lang nila ako sa sarili nilang intensyon. Isa pa, magkaiba ang pananaw namin ni aris kaya minsan ay hindi kami nagkakaintindihan. Ayoko lang na mainvolve ako sa magulo niyang mundo. Gumuhit ang kirot sa puso ko ng makita ko kung paano titigan ni elliana ang kapatid ko. Ganiyan rin ako tumingin sakanya. Ganyan na ganyan ang mga mata ko sa tuwing nakikita ko siya. My ultimate love is inlove with my brother..how hurtful is that?haha -------------- Please support our new story here in wattpad! Vote and comments! Thank you! Started: Aug 20 2024 Finished:
Hey, I Love You!
Hey, I Love You! is under revision. Please bear with the characters' names being changed and some parts of the story's revised. PS. I've only revised the first few chaps of the story. Naaalala mo ba kung paano tayo unang nagkakilala? Sa school yon, first day of school. Kinatok-katok mo yung salamin ng kotse ko. Nagsigawan tayo non. Muntik na nga kita sagasaan. Ang galing lang eh. Inis na inis ako sayo. Pero magkaklase pala tayo. Seatmate pa nga di'ba? Naalala mo ba? Nung ilang pilit mo ako kinulit non about sa ex ko? Nasaktan pa nga kita non. Pero sa huli nalaman ko din ang totoo. Eh yung nung inalagaan mo kita? Kahit inis na inis ako sayo kase ang kulit-kulit mo nung may sakit. Pero hindi pa rin kita iniwan. Nung nawala ang lahat sa sa iyo, nandoon ako, ako yung lumaban, ako yung hindi sumuko. Ganun din ang ginawa mo. Nandyan ka lagi para sa akin. Ipinaglaban mo ako. Hindi mo ako sinukuan. Ginawa mo ang lahat. Pero bakit ganon? Ang unfair ng mundo. Bakit ikaw pa? Bakit ako?Complete
THE HOPELESS ROMANTIC LEADER
Nagseselos ako, kapag mas close ka pa sa mga kaibigan ko. Ang saya mo kapag sila, pero sa akin...hindi ko man lang makitang masaya kang kasama ako? Siguro dahil, 'lagi tayong nag-aaway....walang araw na 'di tayo nagbabangayan. Pero mahal kita at masaya akong ganon tayo 'lagi, pero siguro ikaw hindi....Minsan 'di ko maiwasang ma-insecure sa mga kaibigan kong lalaki, kasi sila may chance, pero kasi....hindi lang ako ang may gusto sayo, lahat kami ng group ko gusto ka. Bakit ngayon pa? Kung kailan sa unang pagkakataong na-inlove ako sayo, saka pa ako merong kaagaw ang malala pa, mga kaibigan ko...na solid pa naman samahana namen. Sana kahit ganon 'di masira ang pagkakaibigan namen, sino ba ang pipiliin mo? may magpapaubaya, may masasaktan at may malulungkot. Gusto kong malaman mo na ayaw kong malaman na hindi mo ako gusto Jennie, simple lang akong tao, alam ko rin na 'di halata 'yun. Now I'm hopelessComplete
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
More detailsContent Guidelines