VEBAL (gxg)
"Benim rahmim kurumuş olabilir ama öfkem hala taze.
On üç yılımı gömdüğüm bu yatağa, gencecik bir kızı 'kurban' diye getirdiler. Adı Narin'miş... Daha memeleri yeni tomurcuklanmış, gözü kapıda, aklı oyunda bir sabi. Benim on üç yıllık kalemi yıkmaya, Boran'ın soyunu kurtarmaya gelmiş.
O gece o odaya kocalık için değil, cellatlık için girdim. Kendi kanımı o bembeyaz çarşafa mühür diye bastım. 'Alın' dedim, 'namusunuz bu olsun!'
Artık o odada üç kişiyiz: Benim bitmeyen nefretim, onun ürkek korkusu ve aramıza sızan o kanlı günah. Bu bir kuma hikayesi değil; bu, mühürlenmiş iki kadının vebal hikayesi."