BAL

Bakışları yorgundu
elindeki kağıdı bana uzatıp "oku"dedi.
sahi en son ne zaman bir şey okumuştum?
hatırlamıyordum...
Gözlerimi ondan çekip elimdeki yazı yazan kağıda sabitledim.
Harfler gözlerimin önünde dans ediyordu sanki iki kelimeyi yan yana getiremiyordum bir türlü.
gözlerimi yumup bir süre bekledikten sonra tekrar açtım.
titreyen elimle kağıdı kendime daha da yakınlaştırdım.
...
önümde siyah deri bir koltuk vardı ama adım atıp oraya oturacak mecalim yoktu.
olduğum yerde çömeldim
kesik kesik nefes alıyordum.
kafamı kaldırıp ona baktım.gözlerim onun gözleri ile kesişti bir an.
farklı bakıyordu..
tam 3 yıl boyunca benden esirgediği bakıştı bu.
yaralı ellerim ile yüzümü kapatıp hıçkıra hıçkıra ağladım.
Bana yaptığı onca şeye boyun eğip tek gözyaşı dökmeyeceğime yemin eden ben.
yeminimi kırmıştım..
böyle olmamalıydı.
sonum böyle olmamalıydı...