ÂLEYHTÂR.

Sadece sevmek isteyen bir adam...

Aynı adamın aşkına susamış iki kadın...

Pişmanlıklar nefreti kutsayacaktı! Aşk bir kez daha kaybetmeye mahkûm olacaktı!

Bir adam bir kadın için yeniden, baştan yazılıp yeniden son bulacaktı...

Tek beden!

İki ruh!

Tek adam!

İki yürek...

Güç ilk defa bu kadar kaybettirici olacaktı, kader çarkı darabildiği kadar daralacak asırlardır cayır cayır yanan cehennem olanların hikâyesinde üşüyecekti.

"Canına, hayatına varlığına göz diktim farkindasın değil mi Fersah? Hatta..." durdu yeşilleri alev alev yanan kadın, amacı karşısındaki kadınının salt kabullenişin gebe bırakacağı boyun eğme arzusuna gözlerinde rastgelmek idi.

Aynanın arkasında beliren genç adamın amber rengi irislerine bakıp daha hiddetle devam etti sözlerine:

"Sevdana kadar göz diktim! Kork benden Fersah! Senden aldıklarım için değil alabileceklerim için kork!" Yansımasının ardındaki diğer kadının gözleri doldu. Ama dik durmasını da bildi.

Şimdilik.

Sesi ürkek bir kuşu andırsa da ses tonundaki çelikten zırhı herkes anladı, durmadı usulca titrek çenesiyle söz aldı;

"Seni seviyorum Faran!" Kadının ormanlarına okyanuslar düştü.

Kabul etmese de artık emindi!

Ardındaki Deniz adam onu bitirmeye yemin etmiş birine sevdiğini söyleyecek kadar Fersah olabilen bu kadının ormanlarına okyanuslar serpmek için gelmişti.

❄

Fersah KARANOĞLU & Âzem KIRAĞAN.