GÜN AH

GÜN AH

  • WpView
    Membaca 288
  • WpVote
    Vote 0
  • WpPart
    Bab 3
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sab, Jan 26, 2019
WpInfo
Fiksi
Romansa
Okuyucular, kitabın sayfaları arasında, kendi yaşantılarından kesitler bulacaklar, diye düşünüyorum. 70 li yıllara ait, teknoloji ve düşünce sistematiği ile yaşayan, toplumun bireyleri üzerinde aşk, cinsellik, kıskançlık; zenginlik, para ve fakirlik gibi kavramların etkilerini aramaya çalıştım. Bu arayış, zamanımızın gençliğini pek ilgilendirmeyecektir. Ama günümüzün aşk anlayışı ile o zamanın kara sevda anlayışı arasında, mukayese yapma fırsatı tanıyacaktır. Mukayese, sadece aşk üzerinden değil de tüm kavramlar için de geçerli olacaktır. Günümüzde, neden beni aramıyorsun? veya neden bana mesaj atmıyorsun? diye birbirlerine trip atan (trip atmanın hala ne anlamda kullanıldığını anlamış değilim.)gençler, geçmiş zamanın kara sevdalarında, birbirlerine trip atarak değil de nasıl naz yaptıklarını görecekler. Bu konulara dair bol bol yorumlarınızı ve önerilerinizi bekliyorum. Lütfen esirgemeyin. VELİ KORKMAZ 12 Ocak 2019
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#139
hasret
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan