We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Karanlık ve Ben

Karanlık ve Ben

  • WpView
    Reads 14
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 12, 2019
WpInfo
Fiction
Romance
Ağaç pes etti mi de döktü yapraklarını. Hayır. Sadece yeniden doğdu o. Çiçeklerle donandı tüm vücudu. Deniz pes etti mi de sustu kendini kirletenlere? Hayır. Dinle sesi. Bu dalga sesi kendini yenilemesinin sesidir. Susmadı susamadı. Başladı dalgalar. Döktü tüm pisliği sahillere. Bitkiler budandılar da pes mi ettiler? Hayır. Sadece yenilendiler. Tekrar dallanıp budaklandılar. Yeniden döndüler hayata. Balık pes etti mi? Hayır. Devamlı kaçtı balıkçıdan. Ölmedi. Kazandı. Ve sen... Sen pes ettin mi hiç? Vazgeçtin mi? Vazgeçme çünkü kimse pes etmedi. Pes etme çünkü ben etmedim. Pes etme çünkü asıl yenilgi pes edenlerindir. *** Bu dinlediğiniz benim hikayemdi. Benim istediğim karakterler ve ben varım. Ve ben bu hikayenin senaristi başrolü yönetmeni ve teknik direktörüyüm. Başrolü kiminle nasıl nerede ve niçin paylaşacağım tamamen benim seçimim. Hepsi benim emrimde. Bunun için film çevirmeye gerek yok. Bu benim hayatım. O da sizin... Onu izlenmeye değecek kadar dolu dolu yaşayın.
All Rights Reserved
#377
sonsuzluk
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • Halısaha |texting
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA +21 (Tamamlandı)
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines