UMUTSUZUM

Yaşadığım olaylar sonucunda insanlar yüzünden hayata karşı tüm benliğimi, ruhumu kaybettim. Annemin zoru üzerine okula gitmek zorundayım. Ama şu ömrümde bir tek insan yüzü bile görmek istemiyorum. Okulda ki arkdaşlarım daha doğrusu insan görünen vahşi yaratıklar yüzünden hayatım umutsuz bir çöle dönüştü. Hayatımın kararmasında herkesin çok büyük rolü var, Dünyanın bile.. Asosyal olduğumu düşünüyorlar, evet asosyalim ama bunu sebebi insanlara tahammül edememem. İnsanlardan nefret ediyorum. Hepsi Bu Dünyanın hatta Hayvanların katili. Hayatım başıboş ve umutsuzca. Ayrıca Mazoşist'im. Ama bunu kimseye demiyorum. Zaten konuştuğum kimse yok, annem dışında... Anneme söylemedim bunu yani. Gerçi bu hayatı neden yaşıyorum onu bile bilmiyorum. Odamın her tarafında jilet ve bıçak var, kendimi kesiyorum. Ama bu hiç canımı yakmıyor, hatta zevk alıyorum. Herneyse, hayatıma dahil olmak ve bu hikayenin sonunu merak ediyorsan, oku ve aklında canlandır herşeyi. Ama senin aklında canlandırdığın kadar güzel değil bu hayat, Acılarla dolu...

'' Küçükken ölmemek için dua edenlerin, şimdi ölmek için dua etmeleri çok garip.. ''