paper minds | jeon jungkook

•Jeon Jungkook küçüklük arkadaşı olan Haneul'un birkaç senede toparladığı hayatına yeniden sızar.•

"Bundan birkaç yıl öncesinde avuçlarımda, ensemde ve karnımın içinde rengarenk çiçekler taşıyordum. Her sabah onlarla uyanıyordum ve her gece düştüğünde, ay gökyüzünde oluşturduğu alaca ile odamın içine yansırken onların çeşitli kokularıyla sarınmış olan bedenimle kendi yatağımda uyuyordum. Orkideler enseme değiyordu, papatyalar karnımı gıdıklıyordu ve güller avuçlarımda parlıyordu. Kendi ellerimle şekillendirdiğim küçük şeffaf dünyada hep daha fazla inançla başlıyordum o çiçek dolu günlerle. Uçsuz bucaksız o yolda, ayçiçeklerinin arasında dinlemekten yorulmadığım o melodiyi mırıldanarak tüketiyordum kendimi.

Bir sabah uyandığımda çiçekler soldu. Ensemden burnuma doğru yol çizen şekerli koku kayboldu, karnıma tanımlanamaz bir ağırlık çöktü ve parlak kırmızı yerini avuçlarıma batan dikenlere bıraktı. O yolda bir daha hiç koşamadım.

İnancım artık bir sisten ibaret olmayan dünyamın içinde tuzla buz oldu. O melodiyi de unuttum.

Gülümsedim, çokça düşündüm, çok gezdim, çok dokundum ve çok dinledim fakat hiçbir zaman o atmosferde var olamadım. Biliyordum, bedenim bile özünü arayan bir kopyaydı sadece. Bekledim, sıktığım ellerimi son defa göğüs kafesimde kalmış tek kiraz çiçeği yaprağına güvenerek ufacık bir umutla açtım.

Avuç içlerim kanadı."