Araf

'Öyle anlar geldi ki ne kendimi iyi birisiyim diyecek kadar masum hissettim, ne de kötü birisiyim diyecek kadar suçlu.'

~●~
Nefes nefeseydim.Koşmak, beni harap etmişti.Ondan daha ne kadar kaçabilirdim bilmiyordum.Aniden kişilik değiştirmişti sanki.Bilinci yok oluyor gibiydi.Nasıl kontrolünü kaybetmişti?O gerçekten hastalıklıydı.

Beni bileğimden tutup kendine çekti ve suratıma sert bir yumruk geçirdi.Bir kez daha vurdu.Birçok kez daha...Tepki veremiyordum ama böyle ölemezdim.Böyle ölemezdim.Ben Kotomilerin yıllardır beklediği, efsanedeki kişiydim.Güçsüz değildim.Onu yenebilirim.Ben Alya Ateş.İchinose soyunun gelmiş geçmiş en güçlü Kotomisiyim.

Ve güçlü bir ışık belirdi.Benden gelen ve karşımda bana yumruklar atan katili yok eden bir ışık.Onun erimesine sebep olan.Benimse yumruklarıyla kaybettiğim güzelliğimin kat ve kat geri gelmesine...