KARAYAZ

Berkay'dan
Bana geldiğin o ilk günü hiç unutmuyorum. Dağılan saçların, delici bakışların, ellerini saran eldivenlerin vardı. İlk kez o gün konuşmuştuk seninle. Ah be kadın bu kadar yara alacağımı bilseydim, ne saçlarına takılırdı rüzgar, ne bakışların delebilirdi kalkanlarımı.

Karayaz'dan
Karanlığa küfrettiğim bir anda çıktın karşıma. Seni tanımanın ne demek olduğunu nereden bilebilirdi ki bu ıssız yüreğim. Ürkütücü bir çölde yanmış bedenim soğuk bir suya atlıyordu sanki. Aşka küsmüş yüreğim sende can buluyordu. Kahvenin en güzel tonu olan gözlerinde kayboldum o an .Mutlu bir aile tablosu gibiydi seni gördüğüm ilk gün.

Karanlığın içinde kaybolmuş bir adam, geçmişin izlerini geleceğinde taşıyan kadın ve masum bir çocuk.

gidersen kalan hayalinle ben ne yaparım?