"Can you get the tubig?" I raised my brow. What a conyo! Kalalaking tao, pero ganyan magsalita?
May gumulong kasi na bottled water, huminto sa tapat ko. Nahulog yata.
Pero heck, his voice is so manly. Ang hot pakinggan. It's husky, ugh ang gwapo ng boses nya! Aish!
What am I even thinking? Pero wth? Sino ba kinakausap nya? Is it me? Pero di kami close para utusan nya ano! 'Wag ko nalang pansinin.
"Excuse me, please get the tubig." I faced the boy in my left and my lips parted. Shit! Ang gwapo... pero yung boses lang. He looks like he was tortured.
Okay, call me OA. Pero kasi... Hindi naman gan'on iniexpect ko. You know, when you expected too much but you'll just get disappointed after, mag o-over react ka nalang talaga!
Fuck. Parang tambay sa kanto 'to, e!
Pero syempre, hindi naman ako pinalaki ng mga magulang ko na walang modo, ano! So I reached for the water he's talking about. I handed it to him pero di nya naman kinuha. What is his problem?
"What? Are you just going to look at it? I thought you want me to get this water?" I asked, but he didn't respond. Instead he just gave me a questioning look. "Please, kuhanin mo na po." I said. Because, seriously nangangalay nako.
"Thanks." Sabi nya sabay kuha ng bottled water sa kamay ko.
WHAT THE FUCK??
Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction
I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me .
I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him.
I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs.
Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra!
"hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami
"hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin
"crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya
"kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis
nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga!
araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko
"ano!"
walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko
"Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.