Ben Yaprak Karadağ 17 yaşındayım ve hiç aşık olmadım.Olmak da istemiyordum zaten ben Mert ve Betülle yetiniyordum.Sonuçta ikisi dışında kimseye ihtiyacım yoktu.Onlar benim herşeyimdi.
Onlar benim can dostlarımdı.Betül çocukluk arkadaşımdı.Mertle ise okulun ilk günü bir kaza sonuçu arkadaş olmuştuk.Küçük bir kaza,tamam tamam üzerine aldığım sıcak çikolatayı dökmüştüm ama o beklediğim gibi birşey yapmadı.Sadece beni izledi ve gülümsedi.İşte o zaman anladım onun gülümsemesi beni rahatlatıyordu.O günden sonra da zaten her üzüldümde de yanımdaydı.Her ağladımda omzunu benle paylaştı.
Neyse çok konuştum,artık hikayeme dönelim.
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
''Aras Boran Demirkan'' adlı kişiyi ''Sıkıntılı Müvekkil'' olarak kaydettiniz.
Siz:ya sen manyak mısın?! (02.54)
Siz:Bak gerçekten soruyorum bir sıkıntın varsa söyle.
Siz:ben sana bana bela çıkarma dedikçe sen neden beni zorluyorsun?