Kiraz Tatlısı

Ben,
Ben benim işte sıradan hüzünlü biriyim

Benim ömrüm kulaklarıma kulaklığımı takıp müzik dinleyip gezerek geçti

Her gün bunaldım
Yanlız olmamdan mı kaynaklanıyordu acaba

Okulda en orta sırada oturmama rağmen pek ismim akılda kalıcak kadar değildi

Doğrusu ismim bile kız ismimi onu bile bilmiyorum

Ben, Kuzey on yedi buçuk yaşında hayalinde ajan olarak geçinen minnak kalpli güzel bir kızım...

Kendimi övmüyorum
Cidden güzeldim

Şu kendini güzel bulmayanları anlamıyorum
Benimde kusurlarım var, ama ben kendimi seviyorum

Gelecekte ki mesleğim sanırım Aşçı olacak...

Her türlü yemek yapmasını bilirim ama, sote ve makarna hariç

Yemek kolay ama yapamıyorum...

Ben sanatı severim
Yemeklerimdeki sanata çok özen gösteririm

Her neyse şuanlık hedefim sanırım aşık olmak

Bir gün ani bir kararla yeni okula başlıyorum orda çocukluk arkadaşımda olacak tabiki

O okulda hedefim bir öğretmene aşık olmaktı ama o okulda altmış yaş altı erkek olmayınca hemen bu kararımı değiştirdim

Örneğin bilerek bir çocuğa çarpıp kitaplarımı düşürücem ama kesinlikle bana yardım etmeyecek biri olmalı hatta beni tersleyen biri olmalı

Çünki büyük aşklar kavgayla başlardı

O çocukla tartışa tartışa aşık olacaktık

Takiii hayatımın en yanlış sonucunu yakışıklı bir yavşağa çarparak yapmıştım

Ama nerdrn bile bilirdim ki benim ona gerçekten nefret ettiğimi

Aşk değildi belki kardeşlikti
Ama kardeşlikte onu öpme isteği getirmezdi ki?

Kardeşlik değildi belki aşktı
Ama aşkta onu yanlız bırakma isteği getirmezdi ki?

Kadere inanırmısınız?
Hayır demeyin

Ona çarpıncaya kadar bende kadere inanmazdım

Ama bizim kaderlerimiz ayrıydı çünki bizim kaderimizi o tamamlıyordu...