Story cover for HAFIZA  by mis_themis
HAFIZA
  • WpView
    OKUNANLAR 42
  • WpVote
    Oylar 7
  • WpPart
    Bölümler 1
  • WpView
    OKUNANLAR 42
  • WpVote
    Oylar 7
  • WpPart
    Bölümler 1
Devam ediyor, İlk yayınlanma Oca 17, 2019
Biraz sonra bedenim aciz bir ölüden başka hiçbir bir sıfatı taşımayacaktı.

Bir yarım saat sonra namütenahi bir uykuya dalacak ve bir daha asla uyanamayacaktım.

İntihar bir kurtuluştu.Acılardan ve insanlardan.

Ben kurtulmak istiyordum acılardan,insanlardan...Bunun en iyi yoluda intihardı.

Kulağıma kulaklığı takıp en sevdiğim şarkıyı açtım.Mırıldanmaya başladım.
..
Onlar ölmemi isterler günümü de görmemi isterler...
..

Caddeye bir adım attım.Düşündüm.Mezar soğuk muydu?Üşür müydüm acaba?Üşüseydim pişman olur muydum?Peki son pişmanlık fayda eder miydi?

Boşver dedim kendi kendime.Biraz sonra bu soruların cevabı çok acı bir şekilde açıklanacaktı.

Caddeye bir adım daha attım.Ölüme çok yaklaşmıştım.Şimdiden iliklerime kadar üşüyordum.Saliseler saniyeleri,saniyeler dakikaları deviriyordu.Bir adım daha attım.Caddenin tam ortasında ölümünde de kıyasındaydım.Arablar teğet geçiyordu saniyeler sonra kefene sarılacak aciz bedenimi.
~~
Bir bağırış...
~~
Yolun ortasında vücudu yığılıp kalmıştı.Hızla gelen arabalardan biri ona çarpmıştı.
Tüm hakları saklıdır

1 bölüm

Eklemek için kaydolun HAFIZA kütüphanenize ekleyin ve güncellemeleri alın
veya
#110hafıza
İçerik Rehberi
Ayrıca sevebilecekleriniz
ozanakbabaxz tarafından yazılmış 𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  adlı hikaye
66 bölüm Devam ediyor
​Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. ​Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. ​Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. ​Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. ​"Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." ​Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.
Maral_Atmc6 tarafından yazılmış YARALASAR(Kitap Oldu) adlı hikaye
56 bölüm Devam ediyor
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
Ayrıca sevebilecekleriniz
Slide 1 of 10
CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM  cover
KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ cover
TERAZİ  (TAMAMLANDI) cover
SOYADINDA ZİNCİR cover
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  cover
İKİ AŞK BIR KADIN cover
ÂFİTAP cover
5. seviye cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
Crathall-taekook cover

CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM

22 bölüm Devam ediyor

Alkım Alaçin Vataneri kendi hâlinde(şüpheli) yaşayan bir kıdemli üsteğmendi. Bir gün hem rütbe alarak yüzbaşı olmuş hem de kendi timinden ayrılıp başka bir time komutan olarak atanmıştı. Yeni timi olan Afet Timi ile birlikte gittikleri ilk görevde aslında Safirlerin onun ailesi olmadığını öğrenen Alkım, bakalım ne bok yiyecek? Not: Bacılar ben kitabı baştan sona tekrar düzenlediğim için mantık hatası ve saçmalıklar olabilir *Eski Adı Afet'tir* 2-#Dostluk [11/01/26] 4-#Abiler [16/11/25] 1-#Ablam[16/12/25] 3-#Kadınasker [16/11/25] 8-#Aşiret [16/11/25] 2-#Askerkurgusu [09/01/26] 2-#Görev [16/12/25] 1-#Mardin [16/12/25] 5-#Rize [16/12/25] 1-#Travma [11/01/26]