
Biraz sonra bedenim aciz bir ölüden başka hiçbir bir sıfatı taşımayacaktı. Bir yarım saat sonra namütenahi bir uykuya dalacak ve bir daha asla uyanamayacaktım. İntihar bir kurtuluştu.Acılardan ve insanlardan. Ben kurtulmak istiyordum acılardan,insanlardan...Bunun en iyi yoluda intihardı. Kulağıma kulaklığı takıp en sevdiğim şarkıyı açtım.Mırıldanmaya başladım. .. Onlar ölmemi isterler günümü de görmemi isterler... .. Caddeye bir adım attım.Düşündüm.Mezar soğuk muydu?Üşür müydüm acaba?Üşüseydim pişman olur muydum?Peki son pişmanlık fayda eder miydi? Boşver dedim kendi kendime.Biraz sonra bu soruların cevabı çok acı bir şekilde açıklanacaktı. Caddeye bir adım daha attım.Ölüme çok yaklaşmıştım.Şimdiden iliklerime kadar üşüyordum.Saliseler saniyeleri,saniyeler dakikaları deviriyordu.Bir adım daha attım.Caddenin tam ortasında ölümünde de kıyasındaydım.Arablar teğet geçiyordu saniyeler sonra kefene sarılacak aciz bedenimi. ~~ Bir bağırış... ~~ Yolun ortasında vücudu yığılıp kalmıştı.Hızla gelen arabalardan biri ona çarpmıştı.Tüm hakları saklıdır
1 bölüm