WDW University
- Reads 97
- Votes 0
- Parts 8
Ongoing
Last published Thu, Apr 25, 2019
Jonah: guys, tumigil na nga kayo dyan! ang ingay nyo Im trying to sleep here!
Jack: sorry na po! kj!
Daniel: guys sige ingay pa kapag nagising yung mga babae sa kabilang kwarto away nanaman to...
Zach: edi tutulog... nakakatakot at nakaka-trauma na yung mga girls nayun, type ko pa naman sya.
Corbyn: shhhhh!!!!!!
All Rights Reserved
#90
badboys
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Objection, Your Honor! I'm the Villainess?!
I used to be the undefeated queen of the courtroom-Alexis Reyes, the baddest, sassiest, most feared lawyer sa buong Pilipinas. Walang kaso na hindi ko napanalunan. Until... BAM! I woke up sa isang romantic harem novel. And guess what? Ako yung kontrabida. Oo, ako si Celestine Alcantara-heiress ng Alcantara Medical Empire, mayaman, glam, at certified mean girl. Kalaban ko? Yung so-called mabait at pure-hearted female lead, si Liana Cruz. She's the adoptive daughter of the CEO ng rival hospital chain. Pero teka, bakit ako ang mas relateable? Bakit parang ako yung pinagtutulungan ng universe? To make things worse, and by worse I mean juicy... I'm surrounded by four walking red flags: - A cold but dangerously hot CEO na may hidden soft side. - A smug hotshot lawyer na parang version ko sa OG world. - A charming doctor na mas makinis pa sa baby oil. - At isang sexy celebrity chef na laging may pa-sweet na pagkain... and kilig. They're all supposedly in love with Liana. Pero bakit parang ako ang binibigyan ng screen time ngayon? Plot twist ba 'to o character development? Now I have two choices: follow the script and face my "tragic" ending... or rewrite the story, make them fall for me, and prove na kahit villainess ako, I slay-with or without a gavel. This is not your typical love story. This is my cross-examination with fate. Game ka na ba, Your Honor?
The Mischievous Lovers
"Hey! You're the lady this morning, right?" Tanong nito sabay tingin sa aming dalawa ni Ice. Ngumiti lang ang dalaga as if saying "Yes, I am that witch this morning!" "Kailan ka pa umalis Aaron? Hindi ka man lang nagsabi." Aniya at umupo sa tabi ni Aaron. "Sorry, hindi rin ako nasabihan agad eh." Ani Aaron na mukhang hindi man lang sumama ang loob sa pagpapaalis na ginawa dito. "I apologized. Hindi ko rin alam na inilipat ako ng mama ko dito. Kanina ko lang din nalaman. Pasensya ka na." Hinging paumanhin ng dalaga. Hinawakan pa nito ang kamay ni Aaron at biglang nagliwanag ang mukha nang kupal. Ipinatong pa nito yung kamay niya sa dalaga na tila ba ina-assure na 'ok lang ako'. "Ah, wala yun. You don't have to apologize. Dadalaw na lang ako sa iyo, I mean dito." Anito na tuwang-tuwa sa pagkakahawak sa kamay ng dalaga na lalong ikinainit ng ulo ko. Para silang mga lovers na naglalandian sa parke at nakakairita silang pagmasdan. "Dude, bitiwan mo ang kamay niya at baka kulamin ka na lang niya bigla. Mukhang may kakaibang powers pa naman yang witch na yan." I said looking seriously at their direction. "Or don't tell me, you already gave him a potion or you hypnotized him right after you met him awhile ago? What tricks did you do to my friend?" "Masyado ka namang seloso. Huwag kang mag-alala Yuanito dahil tanging ikaw lang ang kukulamin ko. I can't wait to cast my spell on you." She said smirking, enunciating my name distinctively. "Call me that again and I will rupture your neck!" Gigil na angil ko dito. Naiinis na talaga ako. Malapit na ako sa aking breaking point. Konti na lang. Konting-konti na lang at papatulan ko na tong mangkukulam na ito. "Really Yuanito? You'll do that? Oh my, should I be scared? Do I have to ride on my broomstick and fly away from you? Hahahaha!" Tila walang takot na tugon nito na lalong nakapagpainit ng dugo ko. This witch has the nerve! Tignan lang natin.Complete
Kapitbahay
"Justine, bata ka pa- Simula nya marami ka pang makikita at makikilalang mas higit kesa sa akin- Huminga sya ng malalim at lumunok na parang may inaalis na malaking bara sa kanyang lalamunan bago ulit magpatuloy sa pagsasalita. Look at you, youre young and beautiful malamang sa malamang maraming nagkakagusto sayo, Justine pag ginusto mo ako tatlo kaming gugustuhin at pakikisamahan mo nakukuha mo ba ang gusto kong sabihin?" Hindi ako umimik at tinignan lang sya gusto ko muna syang patapusin sa lahat ng gusto nyang sabihin bago ako magsalita. "Nag aaral ka pa at ayokong maging abala sayo, cant you see you have a bright future ahead of you wag mong sayangin" "Alam ko at naiintidihan kita Athena, pero kasi kahit marami sila ikaw lang yung nakikita at gusto ko wala ng iba, at una palang kitang nakita kasama na sa ginusto ko ang mga bata- Ngumiti ako sa kanya Hindi ka abala sa akin, kasi ikaw yung nagiging inspirasyon ko para lalong magsikap dahil gusto ko pagdating ng panahon- (Tumawa ako ng mahina) syempre advance ako mag isip, I can be your someone that you can relay on kasi alam mo ikaw yung nakikita kong future ko" Alam kong masyado pang maaga, pero sigurado ako sa anumang nararamdaman ko kay Athena.Complete
No Reason
" Sa kabila ng nangyari sating dalawa noon, bakit nagawa mo pa rin akong magustuhan hanggang ngayon? " I asked him. He just rolled his eyes. And then he answered me with his cold tone. " No Reason. "Complete
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Complete
My Possessive Adoptive-BIGBrother
"Jiliane! Buksan mo 'tong pinto!" malakas nitong binayo ang pintuan niya. Alam niyang tuluyan ng naputol ang pasensya nito sa kanya dahil sa ginawa niyang pag-iwas sa binata. She didn't care actually, kung ayaw nitong marinig ang rason niya ay wala rin siyang balak makinig sa sermon nito. "I said open the goddamn door or I swear I will break this thing! Jiliane!" sigaw nito mula sa labas. Bahagya siyang kinabahan sa karahasang ibinabadya ng boses ng binata. Wrong timing naman ang pag-alis ng mag-asawa at tiyak na walang makakaawat sa pagwawala ng binata. Reed, asan ka na ba? Awatin mo ang kuya mo, parang awa mo na. Kahit kinakabahan ay pinilit niya ang mga paa na humakbang patungo sa pinto. She decided to let him in. Bago pa nga nito tuluyang masira ang pintuan niya. Dahan-dahan niyang binuksan ang dahon ng pintuan. Kita niya ang pamumula ng mukha nito sa labis na galit. Inisang hakbang nito ang pagitan nila at marahas siyang pinangko at inupo sa kama. "Why?... bakit napakatigas ng ulo mo?" nanggigigil na hinawakan nito ang mukha niya sa dalawang palad nito. Tinabig niya ang mga kamay nito at hinarap ang nagbabagang mata ng binata. "Tao ako, Alejandro, hindi hayop o bagay na walang sariling utak para um-oo palagi sa gusto. So what kung hindi ko natupad ang pangako ko? Tao lang naman ako, diba? Kung pagmomodelo man ang gusto kong gawin karera ay wala ka ng pakialam doon! Gagawin ko ang gusto ko at kahit ikaw ay hindi mo ako pwedeng pigilan!" she said defiantly. What she just said fueled his anger. Naniningkit ang mga matang tinitigan nito ng binata ang kabuuan ng mukha niya bago marahas na bumaba ang mukha nito sa kanya upang angkinin ng pangahas nitong labi ang labi niya. Naramdaman niya ang paglapat ng likod niya sa malambot niyang kama. No! -Hello guys, gusto nyo rin ba mabasa love story ni Reed? -ano pa inaantay nyo? vote and comments na.. LOL.Complete
BBOYS vs. PGirls | Ms. Elle♡
|RANK #15 away| "Ano ba itong nararamdaman ko para sa kanya?? Masama 'to kasi.. kaaway natin sila, diba unnie??" - K ••••••••••••••••••••••••••••• BadBOY+PerfectGirls=?? dalawa lang ang pagpipilian... AWAY o Pagkakabuo ng isang kakaibang FEELINGS...... ❌PLAGIARISM IS A CRIME❌ Meron din pong onting text message dito!!hihi.... { Average (slow & fast) update }Complete
LIES AND TRUTH (ONE-SHOT STORY)
“NOOOOOOOOOOOO!” Malakas na sigaw ng isang dalaga. Dinig na dinig ang boses nito sa buong kabahayan sa lakas ng pagkakasigaw nito na nagmumula sa may study room. “Calm down Collette. Why are you screaming at your father?” anang ginoo na ama ng dalaga. “You want me to calm down? You want me to CALM DOWN? For goodness sake dad, how can I calm down when you want me to marry a stranger all of a sudden? Dad, this is insane!” histerikal na wika ng dalaga. “Hija, Axel is a good guy. And I know he will be a responsible husband for you. He’s smart, handsome and rich. He can help you manage our business when I’m gone.” Anang kanyang ama. “And he is your childhood friend before his family migrated abroad. Hindi mo na ba siya natatandaan. “No! You cannot drag me into this foolishness of yours!” ani Collette. “Hindi ko siya natatandaan at kung matandaan ko man siya, di ko pa rin siya pakakasalan.” at tumayo na para iwan ang kanyang ama. Collete couldn't understand her father for bringing up that arranged marriage all of a sudden. Axel is part of his past and she already buried his memories together with their friendship. Kaya naman hindi niya maintindihan kung bakit bigla na lang itong susulpot sa buhay niya at gusto siyang pakasalan. She needs to find a way to escape at ang tanging paraan na naisip niya eh ang tumakas at manirahan sa isang pribadong isla na pagmamay-ari ng dati niyang manliligaw. But what if destiny steps in and she meet someone she would fall for? Will she go for it to revenge with her father or will karma walks in?Complete
Kasalanan Ba Ang Magmahal? - COMPLETED (**SPG**)
Papasok na sana ako ng kwarto nang marinig kong may kausap si Justin sa phone. "So kelan mo siya ipapakilala kila mommy?" Nakaloudspeaker ito kaya malinaw kong narinig ang boses ng kausap niya. "Ano ka ba 'tol? As if namang magugustuhan siya nila mommy." Sino kaya ang pinaguusapan nila? "Why not? 'Di ba ikaw na nga ang nagsabi na maganda siya at mabait." "Oo naman, but compared to Jessie, hindi siya successful. Ayaw nga ni Alex na tapusin yung degree niya. At anong sasabihin ko kila mommy? That we met in the club?" "Hindi ko rin alam kung ano ang pangarap ni Alex o kung may pangarap nga ba siya." Tila nasugatan ang puso ko dahil sa sakit ng mga salitang binitiwan ni Justin. Ako pala ang pinag-uusapan nila. "Siguradong tututol si mommy sa relasyon namin kaya hindi ko na lang ito ipapaalam sakanila." "Bakit hindi mo subukan 'tol? If that woman makes you happy then ipaglaban mo siya kila mommy." Tumawa lang si Justin. "Sige na sige na I have to go." Para saan pa itong relasyon namin kung wala naman pala siyang balak na ipakilala ako sa parents niya? Kaya niya lang ba nasasabing mahal niya ako dahil napapaligaya ko siya sa kama? Oo alam kong rebelde ako at hindi ko pa natatapos ang pag-aaral ko pero hindi naman ibigsabihin non na wala akong pangarap na hindi ako magiging successful. Gusto ko lang naman ng freedom sa ngayon because I'm sick and tired of being controlled and not appreciated kaya ako nagrebelde. Sinusumpa ko na darating ang araw na pagsisisihan mo Justin ang lahat ng masasakit na salitang binitiwan mo. Alex/Alexandria Torres - The smart, sweet, beautiful but a rebel daughter of the richest businessman in Cebu Justin Martinez - The favorite son of Mrs. Martinez, a successful man, very handsome and has a strong sex appeal, half brother of Anthony Jessie Garcia - The ex-girlfriend of Justin, a doctor and a successful woman Anthony Vasquez - The half-brother of Justin, a successful man and very down-to-earth personComplete
I used to be the undefeated queen of the courtroom-Alexis Reyes, the baddest, sassiest, most feared lawyer sa buong Pilipinas. Walang kaso na hindi ko napanalunan. Until... BAM! I woke up sa isang romantic harem novel. And guess what? Ako yung kontrabida. Oo, ako si Celestine Alcantara-heiress ng Alcantara Medical Empire, mayaman, glam, at certified mean girl. Kalaban ko? Yung so-called mabait at pure-hearted female lead, si Liana Cruz. She's the adoptive daughter of the CEO ng rival hospital chain. Pero teka, bakit ako ang mas relateable? Bakit parang ako yung pinagtutulungan ng universe? To make things worse, and by worse I mean juicy... I'm surrounded by four walking red flags: - A cold but dangerously hot CEO na may hidden soft side. - A smug hotshot lawyer na parang version ko sa OG world. - A charming doctor na mas makinis pa sa baby oil. - At isang sexy celebrity chef na laging may pa-sweet na pagkain... and kilig. They're all supposedly in love with Liana. Pero bakit parang ako ang binibigyan ng screen time ngayon? Plot twist ba 'to o character development? Now I have two choices: follow the script and face my "tragic" ending... or rewrite the story, make them fall for me, and prove na kahit villainess ako, I slay-with or without a gavel. This is not your typical love story. This is my cross-examination with fate. Game ka na ba, Your Honor?
More detailsContent Guidelines