DİLHUN☆

Dün gecenin karanlığına haps olmuş bedenim bu günün aydılığını idrak edemiyordu. Bu saaten sonra benim için güneş doğmamak için yemin etmiş olabilirdi. Elinden tüm hayatı hayalleri umutları alınmış yirmi yaşında bir genç kız nasıl olurda artık kendine ait olmayan bir hayata devam edebilirdi ki. Yada kendi hayatını elinden almak isteyenlere karşı koyabilirmiydi. Belki koyabilirdi ama ben yapamıyordum kolumu kanatımı kırmışlardı beni kimsesizler ormanına terk etmişlerdi. Canımı en çok yakanda bunu bana en yakınımdakiler canım dediğim insanların yapmasıydı.

*
*
*
*
*
Her sonun bir başlangıcı her. Her başlangıcın bitirdiği bir son vardır. Gerçekler herzaman göründüğü gibi değilse ya bildiğin tüm doğrular yalandan ibaret ise. Peki bildiklerinizin hiç yalan olduğunu hissettiniz mi? Ya en güvendikleriniz, hayatınız sahte bir dünyadan ibaret ise...
Yalan sandığınız da tek gerçeğiniz ise siz ne yapardınız?