Message Sent
- Reads 5
- Votes 0
- Parts 1
IF YOU ALREADY REPLIED, YOU CAN NO LONGER ERASE IT.
Saksi ang apat na sulok ng aking pag-iyak ng ilang timba dahil lang sa kanya. Bawat hapdi at kirot na animoy sinaksak ng patalim at tila ba'y bawat galaw ko ay 'di ako makahinga.
Wala.
Wala siyang kasalanan.
Wala siyang ginawang karumdal-dumal.
Hindi ako makasagot sa mga tanong kung bakit ganito. Isang krimen na naman ang aking ginawa.
Oo, krimen.
Ako yung may sala, ako yung biktima pero ako rin ang suspek. Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon ayaw pa rin magpahinga ng aking mga mata sapagkat alas dose na ng madaling araw.
Nagbuntong hininga ako.
"Paano ba makalimot? Nais ko sanang kalimutan ang mga pangyayaring yun," inis kong sabi sa aking sarili.
Malamig na hangin ang yumakap sa akin kasabay ng pagtunog ng aking cellphone.
One message received.
"Hi," basa ko sa mensahe.
"Hmm? Sino ba 'to? At paano niya namang nakuha ang cellphone number ko?" Tanong ko sa sarili at minabuti kong huwag na siyang replayan dahil wala naman akong ideya kung sino 'to.
Wala pang limang minuto ay bigla na naman siyang nagtext. Hindi ko alam pero alam kong natitiyak akong kinain ako ng kuryusidad.
"Lance Ferrer. Visit your Facebook message. May mensahe ako. Goodnight!"
Inilapag ko na ang aking cellphone sa tabi ng aking kama sapagkat inaantok na rin ako. Bukas ko na lang sisilipin ang taong 'yun. Pero sa oras na ito, isa lang ang alam ko. Panibagong krimen na naman 'to.
All Rights Reserved
#8
writingcontest
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Obsessive Desire (GXG)
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
When All I Have is You (Completed)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Taste Of Love
"Anong paguusapan natin Via?" Malamig na tinig ni Levi pagkalabas ng balcony. I face him with teary eyes. "Anong ginagawa ng ex-girlfriend mo dito?" sa basag ang boses. Bumuntong hininga siya bago ako harapin. "From now on she's staying with us" he announced like nothing. "Are you serious Levi!" I said in disbelief. "She's pregnant, we're having a baby" bakas sa boses niya ang saya. "P--pregnant?" nanginig ang boses ko habang gumaragasa ang luha. Peke akong natawa pakiramdam ko ay mawawala ako sa katinuan. "Yes Via, she's carrying my child-- kaya simula ngayon dito na siya titira" tumalikod na ito pero bago pa humakbang palayo ay ibinuka ko na ang labi upang magsalita. "Yung iparamdam mo sa akin hindi mo na ako kailangan tinanggap ko, Yung harap harapan mo akong pinagtataksilan kinaya ko, pero ung ibahay mo pa pati ang kabit mo sobra na Levi, sobrang sakit na" Kulang nalang ay lumuhod ako sa harapan niya para ipakita kung gaano ito kasakit para sa akin. "Then leave Via" walang buhay nitong sabi at tuluyang pumasok ng bahay. He left me here. Nagpaulit ulit sa isipan ko ang huling sinabi niya.Complete
Evidence of the Odd Pattern
"Everything has its limitation." Yan ang huling narinig ko sa mga magulang ko bago sila nabura sa mundong kinagagalawan nating mga tao. Sabi nila, lahat daw ng ginawa ng panginoon ay may katapusan kahit pa ang mga tao. Lahat nagtatapusan sa kamatayan ngunit ang bawat isa't isa atin ay may kanya kanyang paraan kung paano mamamatay. Ngunit kung ako ang tatanungin mas pipiliin kong mamatay na lang nang dahil sa baril. Once kasi na pinatay ka gamit ang baril isang iglap lang mabubura ka na sa mundong ibabaw ng hindi naghihirap at nagtitiis ng sakit. Kaysa naman sa mamamatay ka dahil sa sakit na nararamdaman mo. Habang tumatagal unti unti kang pinatay at pinapahirapan ng sakit mo at kahit ang mga mahal mo sa buhay ay unti unti na ring silang nahihirapan at nagdudusa dahil sayo. Mas lalo pang mahihirapan ang mga pamliya mo. Ngunit bakit ganon? Kung ano pa yong ayaw kong mangyari, 'yon pa ang nangyari sa akin. Walang awa niya akong pinatay. Unti unti niya binubunot ang kaluluwa ko sa aking katawan. Akala ko ba panginoon lang ang may kayang tumapos ng isang buhay ng tao ngunit bakit ganon? Nagkamali ata ang mga magulang ko dahil hindi panginoon ang tumapos sa buhay ko kundi isang alipin lamang ng panginoon. Ako si ako. Kasama ako sa mga estudyanting pinatay ng demonyong intinuring namin na kaibigan. Sino ba siya? Bakit ba siya pumapatay? Ano bang dahilan niya? Well, You will find out soon. Ito ang kwento na punong puno ng patayan, pagdanak ng dugo at paghihiganti. Kung anong ginawa mo noon 'yon din ang babalik sayo ngayon. Hindi mo matatakasan ang nakaraan because the past cannot be changed kaya humanda ka na dahil nandito na siya para maghiganti. Hindi mo matatakasan at hindi mo matataguan. Humanda ka na dahil ikaw na ang susunod sa mga papatayin niya.Complete
I was rape by King Bright Damon Red Mc. Rich
" Pl-- ease! Wag. Maawa ka -- " Nag mamakaawang sabi ko sa kanya habang naka luhod. Sinalubong ko ang malamig nyang titig. " No mercy. " Nakakakilabot nyang sabi. Napa iling ako sabay agos ng mga luha ko. " Pl--please! Don't do this to me. I--- ahh! " Napa sigaw ako ng hilahin nya ang buhok ko at tinulak sa may kama. " No mercy. " Madiin nyang sabi habang papalapit saakin. Dahan-dahan akong umatras hanggang sa dulo ng head board. " Ano ba? Hindi ka pa ba kontento sa lahat ng pananakit mo saaki-- ahh! " Napa tigil ako ng sampalin nya ako. " No I won't. And I will never stop until you die.." Malamig nyang sabi habang may nakatitig saakin. " Then kill me now. " mahinang sabi ko. Dahan-dahan syang ngumisi parang demonyo. Like his name. " Not now. Let me taste you first sl*t.." naka ngising sabi niya at sinira ang damit ko. " WAAAAG!! ----" REMINDER: Wag mo muna itong basahin kasi iibahin ko ito lahat.Complete![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
Payment of Debt [COMPLETED]
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.Complete
The Mistress Love Story (Completed)
THE MISTRESS LOVE STORY "Love." Nakangiting salubong niya nang makita ako. Yayakapin niya sana ako nang salubungin ko ito ng isang malakas na sampal. "Love? Ang kapal ng mukha mo! Paano mo nagawa yun sakin? pinagkatiwalaan kita." Galit na sabi ko, nagulat naman siya at nagtatakang tumingin sakin. "Anong sinasabi mo?" "Sige magmaang-maangan ka pa. May asawa ka diba?" "Paano mo nalaman?" Nakayukong tanong niya. "Paano? nagpunta ako sa bahay ni Madam kanina. Excited pa naman akong makita ka kasi isang buong araw kang hindi nagparamdam tapos ganun lang madadatnan ko. B---bakit mo ako niloko?" Umiiyak na sabi ko, halos hindi na ako makapagsalita ng maayos dahil sa pagiyak. "Sorry. I'm sorry. Hindi ko gustong magsinungaling sayo." "Kyle minahal mo ba ako?" Tanong ko sa kanya. Hindi ko alam kung bakit ko natanong sa kanya yan. Alam kong mahal niya ang asawa niya, kaya nga sila nagpakasal diba? pero i want to know kung minahal niya rin ba ako or panakip butas lang, kasi nasa ibang bansa ang asawa niya. "Oo. Mahal kita, minahal kita nung una palang." Mabilis niyang sagot. "Pero mahal mo din ang asawa mo diba?" Tumingin lang siya sakin. "Bakit hindi ka makasagot?" ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
"Shhh baby. Don't cry. I told you that escaping here is useless. See? Napagod lang tayong dalawa." malambing na sabi nito habang pinupunasan ang luhang di ko man lang namalayang umaagos na. Bahagya itong lumayo at pinalapit ang tauhan niya. "B-bitawan mo a-ako!" Sigaw ko nang bigla akong binuhat ng tauhan niya. "Hush now my love. I know that you're tired. You're very weak, and on top of that, you're not eating properly." Sabi nito ng may matamis at nakaka akit na ngiti sa labi. "P-please. Let me g-go. Iuwi mo na ako! Ayaw ko nang bumalik sa mansyon na yon. Please! Nag mamakaawa ako! " Pag susumamo ko sa kanya. Ang kaninang nakangiting maamong mukha ay biglang napalitan ng kailan man ay di mo gugustuhing makita. Nakakagulat ang bilis nito sa pag babago ng ekspresyon. "We'll have our conversation at the mansion." mahinahon ngunit kasing lamig pa sa yelong sabi nito. Naramdaman kong may itinurok sakin na injection na tiyak kong pampatulog ang laman. Hindi ito ang unang beses na naranasan ko ito kaya nakakasiguro akong pampatulog ito. Unti unting bumigat ang talukap ng aking mata ngunit bago ako panawan ng ulirat ay narinig ko pa ang sinabi ni Farah. "You're mine and mine alone." ___________________ Hello! I really want to use their TSOU character names but i might get in trouble if I do that. I need to change their names to avoid copyright. Thanks for understanding! A/N: Please read at your own risk.This is my first story. I'm not a professional writer so please do understand if I have mistakes or errors, you are free to correct me guys. Thanks. P.S. Please do not copy or steal my work. It took me a long time to make this.
More detailsContent Guidelines