Message Sent
- Reads 5
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Thu, Jan 24, 2019
IF YOU ALREADY REPLIED, YOU CAN NO LONGER ERASE IT.
Saksi ang apat na sulok ng aking pag-iyak ng ilang timba dahil lang sa kanya. Bawat hapdi at kirot na animoy sinaksak ng patalim at tila ba'y bawat galaw ko ay 'di ako makahinga.
Wala.
Wala siyang kasalanan.
Wala siyang ginawang karumdal-dumal.
Hindi ako makasagot sa mga tanong kung bakit ganito. Isang krimen na naman ang aking ginawa.
Oo, krimen.
Ako yung may sala, ako yung biktima pero ako rin ang suspek. Hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon ayaw pa rin magpahinga ng aking mga mata sapagkat alas dose na ng madaling araw.
Nagbuntong hininga ako.
"Paano ba makalimot? Nais ko sanang kalimutan ang mga pangyayaring yun," inis kong sabi sa aking sarili.
Malamig na hangin ang yumakap sa akin kasabay ng pagtunog ng aking cellphone.
One message received.
"Hi," basa ko sa mensahe.
"Hmm? Sino ba 'to? At paano niya namang nakuha ang cellphone number ko?" Tanong ko sa sarili at minabuti kong huwag na siyang replayan dahil wala naman akong ideya kung sino 'to.
Wala pang limang minuto ay bigla na naman siyang nagtext. Hindi ko alam pero alam kong natitiyak akong kinain ako ng kuryusidad.
"Lance Ferrer. Visit your Facebook message. May mensahe ako. Goodnight!"
Inilapag ko na ang aking cellphone sa tabi ng aking kama sapagkat inaantok na rin ako. Bukas ko na lang sisilipin ang taong 'yun. Pero sa oras na ito, isa lang ang alam ko. Panibagong krimen na naman 'to.
All Rights Reserved
#48
makeitsafeph
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
The Mistress Love Story (Completed)
THE MISTRESS LOVE STORY "Love." Nakangiting salubong niya nang makita ako. Yayakapin niya sana ako nang salubungin ko ito ng isang malakas na sampal. "Love? Ang kapal ng mukha mo! Paano mo nagawa yun sakin? pinagkatiwalaan kita." Galit na sabi ko, nagulat naman siya at nagtatakang tumingin sakin. "Anong sinasabi mo?" "Sige magmaang-maangan ka pa. May asawa ka diba?" "Paano mo nalaman?" Nakayukong tanong niya. "Paano? nagpunta ako sa bahay ni Madam kanina. Excited pa naman akong makita ka kasi isang buong araw kang hindi nagparamdam tapos ganun lang madadatnan ko. B---bakit mo ako niloko?" Umiiyak na sabi ko, halos hindi na ako makapagsalita ng maayos dahil sa pagiyak. "Sorry. I'm sorry. Hindi ko gustong magsinungaling sayo." "Kyle minahal mo ba ako?" Tanong ko sa kanya. Hindi ko alam kung bakit ko natanong sa kanya yan. Alam kong mahal niya ang asawa niya, kaya nga sila nagpakasal diba? pero i want to know kung minahal niya rin ba ako or panakip butas lang, kasi nasa ibang bansa ang asawa niya. "Oo. Mahal kita, minahal kita nung una palang." Mabilis niyang sagot. "Pero mahal mo din ang asawa mo diba?" Tumingin lang siya sakin. "Bakit hindi ka makasagot?" ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Evidence of the Odd Pattern
"Everything has its limitation." Yan ang huling narinig ko sa mga magulang ko bago sila nabura sa mundong kinagagalawan nating mga tao. Sabi nila, lahat daw ng ginawa ng panginoon ay may katapusan kahit pa ang mga tao. Lahat nagtatapusan sa kamatayan ngunit ang bawat isa't isa atin ay may kanya kanyang paraan kung paano mamamatay. Ngunit kung ako ang tatanungin mas pipiliin kong mamatay na lang nang dahil sa baril. Once kasi na pinatay ka gamit ang baril isang iglap lang mabubura ka na sa mundong ibabaw ng hindi naghihirap at nagtitiis ng sakit. Kaysa naman sa mamamatay ka dahil sa sakit na nararamdaman mo. Habang tumatagal unti unti kang pinatay at pinapahirapan ng sakit mo at kahit ang mga mahal mo sa buhay ay unti unti na ring silang nahihirapan at nagdudusa dahil sayo. Mas lalo pang mahihirapan ang mga pamliya mo. Ngunit bakit ganon? Kung ano pa yong ayaw kong mangyari, 'yon pa ang nangyari sa akin. Walang awa niya akong pinatay. Unti unti niya binubunot ang kaluluwa ko sa aking katawan. Akala ko ba panginoon lang ang may kayang tumapos ng isang buhay ng tao ngunit bakit ganon? Nagkamali ata ang mga magulang ko dahil hindi panginoon ang tumapos sa buhay ko kundi isang alipin lamang ng panginoon. Ako si ako. Kasama ako sa mga estudyanting pinatay ng demonyong intinuring namin na kaibigan. Sino ba siya? Bakit ba siya pumapatay? Ano bang dahilan niya? Well, You will find out soon. Ito ang kwento na punong puno ng patayan, pagdanak ng dugo at paghihiganti. Kung anong ginawa mo noon 'yon din ang babalik sayo ngayon. Hindi mo matatakasan ang nakaraan because the past cannot be changed kaya humanda ka na dahil nandito na siya para maghiganti. Hindi mo matatakasan at hindi mo matataguan. Humanda ka na dahil ikaw na ang susunod sa mga papatayin niya.Complete
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Complete![Payment of Debt [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/150285174-256-k443775.jpg)
Payment of Debt [COMPLETED]
"You never learned Ashely!" Singhal nya sakin habang patuloy na umaagos ang luha. "You belong to me and you're staying this damn house whenever you like it or not! Mapapatay muna kita bago ka makakaalis sa pamamahay na ito! Naiintidihan mo ako?!" Isang malakas at nakakatakot na sigaw ang binigay nya saakin na sanhi mapa iyak at manginig pa lalo ako sa takot. "B-Bakit mo 'to ginagawa saakin?" Mahina kong tanong at sapat na yon para marinig nya. "Bakit mo ba ako pinapahirapan at pinaparusan ng ganito? B-Bakit hindi mo ako pinapayagan na makita si Papa? Miss na miss ko na s-sya" tumulo ang luha sa aking maga mata. Sa bawat salita na binigkas ko lahat yon bumara sa puso at lalamunan ko. Bakit ang selfish nya? "Curse and hit me all you want. Pero hindi na mag babago ang isip ko Ashely!" malamig na sagot nito at nadurog pa lalo ang puso ko sa sakit. Nag simula na syang mag lakad palabas nang kwarto "I will do anyting." Nanginiging kong turan habang pinupunasan ko ang luha sa aking pisngi "J-Just please... I will do anything, just hear me out... Gagawin ko ang lahat para payagan mo lang ako maka alis sa puder at buhay mo." Pag mamakaawa nya na patuloy na lumalandas ang luha sa kanyang mga mata. Napahinto si Drake sa pag lalakad at nag pakawala ito ng malalim na buntong-hiningga. "Just gave me a child Ashely." Saad nito na ako'y matigilan. "Bear my child and that's you can repay me on yours father debt... You can do whatever you like and you are free from this hell... Iiwan at ibibigay mo saakin ang bata... Yan lang ang gusto ko." Saad nya at tuluyan na akong manghina. Ano? Seryoso ba sya? Tanggapin ko ba ang alok nya? O hindi? Nag pakawala ako nang isang malalim na buntong-hiningga bago ako sumagot. "S-Sige, tatanggapin ko." Determinado nyang sagot at nagpakawala lamang sya ng isang makakatakot na ngiti sa kanyang labi. Dapat na ba akong kabahan? Sana wala akong pag sisihan sa mga desisyon na ginagawa ko pagkatapos nito.Complete
Owning By A Billionaire (COMPLETED)
TEASER Kakarating ko lang sa company ni scy para hatiran sya ng lunch box, pagdating ko don pinapasok naman agad ako dahil kilala na ako dito. Habang papasok ako sa company pinagtitinginan ako ng mga tao at nagbubulong-bulongan pa sila. May narinig pa nga akong bulong na "kawawa naman sya" pero pinagsawalang bahala ko nalang yon. Papasok na ako sa elevator papunta sa opisina ni scy. Kinakabahan ako pero diko mawari kung bakit, ganitong-ganito din yung nararamdaman ko nong niloko ako ni kyden wag naman sana. Habang papalapit ako may mga naririnig akong halinghing ng tao. Papalapit ako ng papalapit sa opisina ni scy at papalakas din ng papalakas ang halinghing parang ungol ng tao. Pipihitin kona sana yung doorknob ng may marinig akong ungol. "Ohh scyruff, thats it babe". Natatakot akong buksan ito pero nangingibabaw parin yung kuryusidad na malaman kung sino ang tao sa loob. Unti unti kung binubuksan ang pintuan, nanginginig pa yung mga kamay ko. Pagbukas ko ng pinto nakita ko sila scy at yung ex nya na kulang nalang maghubaran na sila. Bigla kung nabitawan yung lunch box na dala ko na nagbingay upang matigil sila sa ginagawa nila biglang nagsiunahang pumatak yung luha ko, wala naba talagang araw na hindi ako umiiyak. Natulala ako sa nasaksihan ko ngayon, akala ko iba sya kay kyden pero pareparehas lang pala sila. "Baby let me explain". Papalapit na sabi saken ni scy habang yung ex nya nakangisi itong nakatingin saken. Lumabas nalang ako dahil diko kayang makita sya sa ganong posisyon. Lakad takbo ang ginawa ko, malapit na ako sa elevator naririnig ko pang tinatawag ako ni scy bago nagsara yung elevator. Ng magbukas yung elevator lakad takbo ang ginawa wala na akong pakialam sa mga taong nakakita saken na umiiyak ang importante ay makaalis ako dito. _PLAGIARISM IS A CRIME.Complete
the demon is obsessed to her (COMPLETED)
Im here in my room when someone knocked to my door Tumayo ako mula sa pag kakahiga at binuksan ang pinto.... Agad na bumungad sakin si manang tesi ang mayordoma ng mansion hikhok "Bat po nay?" Magalang at malambing kong saad hehe.. "Hayst batang to talaga pinapatawag ka ng daddy mo panigurado may ginawa ka nanaman kalokohan" sabe ni nay tesi Luh grabe sya oh kalokohan agad!? Eh wla nga akong natatandaan na ginawa kong kalokoh- HUWATT!!!?? NALAMAN NA NI DAD??? ang bilis noice WHAHAH "Opo manang susunod na po" kamot ulo kong ani ko hoyy wla akong kuto hah sarap nyong ipakain sa bird eh Nag shower muna ako bago lumabas ng kwarto Im here outside my dad's office Whoo hingang malalim kaya mo yan selp Pumasok na ko sa office ni dad ng wlang katok katok hehe sanay na naman sya saken eh Pag pasok ko ay isang makinang na bolang Cristal ang sumilaw sa maganda kong eyes jwk ulo pala ni daddy un BWHAHAHA "ehem" pekeng ubo ni dad na nasa harapan ko lang "Yes po daddy pinapatawag mo daw po ang maganda nyong anak?" Malambing na ani ko Syempre kaylangan naten manglambing para hnd tau pagalitan hikhok "ZAIREIGH JANE MONTEZ!!" sigaw ni dad awuuu buti hnd sya napapaos sa kakasigaw "Yes po dad?" With puppy eyes hehe alam kong hnd makakatangi sa magunthe kong mata Nakita ko nmn nag iwas ng mata si dad ng mata saken HULI KA BALBON!!!! "Anak bakit mo naman sinunog ung deans office?" Malumanay na tanong ni daddy tamo kanina sisigaw sigaw ngayun mahinanon hayst "Kase po ayaw maniwala nung dean na hnd nga ako ang nanguna ung panget na mukang paa na clown nga yung nauna " malungkot na ani ko hehe baka hnd nyo alam best actress ata ako "Hayst may magagawa pa ba ako? Dun kana sa HELLIAN UNIVERSITY mag aaral" malumanay na sabe ni dad "Ok po" masigla kong sagotComplete
RETIRED FUCKBOY
Naglalakad ako papunta sa parking lot.Sabi kase ng driver ni Kuya doon ko na daw siya hihintayin. Napatigil ako nang may narinig ako ng halinghing ng isang babae, parang nasasaktan ito Dali-daling pinuntahan ko kung saan nanggaling ang boses ng babae. "Ahhh..shit.. Kenjie..I want more baby!" "Ahhh...yeahhh...you want hard!" "Gosh..! Ouchhhh....ahhh! Nakita ko may lalaki sa kan'yang likuran.Kinakabahan ako.Madilim ang parking lot kaya hindi ko maaninag ang ginagawa ng lalaki sa babae. "Miss! Miss? Are you okay?"patakbo akong lumapit sa kanila.Baka kase sinasaktan ito ng lalaki. Napanganga silang dalawa na nakatingin sa akin. Nanlalaki naman ang mga mata ko. Nakatingin ako sa kanilang baba.Ang panty ng babae nakababa ito hanggang tuhod.Ang pantalon naman ng lalaki, nakababa rin ito. "Ano po ba ginagawa ninyo? Bakit nasasaktan siya?" "Fuck Kenjie! Tapusin mo ang nasimulan mo!"ani ng babae. "Miss turn around first, mamaya ko na sa iyo sasabihin."nakangising saad niya. Nanlalaki ang mga mata ko nang makita ko ang isang malaking halimaw este ang kan'yang pagkalalaki. Napalingon kami nang may guwardiyang papuntang sa amin.Nagulat ako nang hinila ako ng lalaki paalis at iniwan namin ang babae. "I-iyong brief mo itaas mo muna,"mahinang saad ko sa kan'ya.Napakagat ako sa aking ibabang-labi. "Fuck! I forgot!" Kilalanin ang inosenteng, batang-bata na si Mia Geller.Paano niya mababago ang buhay ng isang bilyonaryong babaero pagkatapos mabigo sa unang minamahal.Complete
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
More detailsContent Guidelines