Dream Me, My love
- MGA BUMASA 27
- Mga Boto 2
- Mga Parte 2
Ongoing
Huling na-publish Sat, Feb 15, 2020
Irish POV
Pinipilit kong tinatahak kung saan nangagaling yung boses na yun
Ang boses ng Mahal Ko.
"Josh wag mo akong iwan kala ko walang iwanan. Diba yun yung pinangako natin" sigaw ko habang humagulgol
Patuloy parin akong tumatakbo.hanggang napagod na ako at umupo sa sa gilid ng puno kung saan dun na ka ukit yung mga pinangako namin
"Akala ko Walang Iwanan..magpapakasal pa tayo diba" hagulgol ko..
Habang umiiyak ako mag nakita akong pamilyar na imahe na papalapit sa akin
"Mahal ko" ani ko at sabay yakap sakanya
Pero nakakagulat talaga ba't lumalagos ako sakanya
Hindi to pwede! Hindi pa sya Patay..at napupuno na namn ng luha yung mga mata ko
"Sorry mahal ko..hanggang panaginip nalang tayo magkakasama" ani nya habang may unting unting may namumuo na luha sa mga magagandang mata niya ..na nakangiti sa akin
"Huwag mo akong iwanan please! Hindi ko kaya" ani ko
"Mi dispiace, Mi Amore" sabi niya
"Remember this I love you! I will always love you..I will always in your dreams forever..paalam na Mahal ko..! DREAM ME MY LOVE, DREAM ME" ani niya at tuluyang humagulgol Ulit ako at Unting unti na siyang nawawala sa paligid ko
Mahal ko..
"Yes My love! I will dream you always" sigaw ko habang umiiyak
"I love you" dagdag ko pa..
At tuluyan na akong nagising sa masamang panaginip
Panaginip nga ba yun?
-Abangan-
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Magugustuhan mo rin ang
Trapped
Pinatay ko ang ilaw at nakiramdam ako sa dilim. Ang dati'y masayang tahanan, ngayon ay nababalot ng labis na katahimikan. Walang puwang ang ilaw. Walang puwang ang init sa malamig na silid. Puro hapis, dusa at panimdim. Wala akong maramdaman kahit kaunting saya. Nakakatakot. Nawawala ako. Gusto kong tumakbo pero saan ako pupunta? Kung kahit impyerno ay pinagsasarhan ako ng pinto. Masikip sa langit kaya nahulog ako. Anghel na walang pakpak. Anghel na walang liwanag. Puro karumaldumal na kasalanan ang bumabalot sa aking maruming katawan. Marumi, madungis. Nakakairita. Ibuhos sa nananahimik na pader lahat ng galit ko, iyan lang ang kaya kong gawin. Kailan ba ako makakabangon. Kailan ko kaya makikita ang liwanag. Napakadilim nag-iisa ako. Walang masulingan. Para akong ligaw na hayop sa ilang. Para akong nalulunod, hindi ako makahinga. Sinong tutulong sa akin? Wala. Limang libong milya ng lupain ang kailangan kong lakarin. Sa dulo n'on ay walang kasiguruhan kung may kapayapaan bang naghihintay sa akin. Natatakot pa rin ako, patuloy akong nangangapa sa dilim. Nakikiramdam sa sunod na mangyayari.Kumpleto
Jail Break (COMPLETE) boyxboy- daichi_writes
INTRODUCTION JAIL BREAK. Dito kami nagkita muli ng taong labis kong minahal. Ang kaniyang mukhang guwapo at ugaling maginoo ngunit 'di lang naman ang kanyang mukha ang aking minahal kundi ang kanyang labis na pagmamahal para sa akin. Labis ko siyang hinangaan sa angking lakas at kisig pag dating sa verbal at pisikalan, lagi siya naikot sa isip ko at hindi ko na maitanggal pa? paano kung nalaman niya ang aking lihim na pag-tingin? magbabago ba ang aming pagsasama? lalo paba ako mapapasama? iingatan niya ba ang nararamdaman ko? o itataboy? na parang bula? Dito ko ba talaga siya nakilala at dito kami nagkita? Rito rin kaya kami, malalagutan ng hininga? Sa kulungan? at himpilan ng nga masasamang tao? ang totoo? Hindi ko alam ang totoo. Samahan ako at ang aking kasama sa kwento ko mula sa loob ng kulungan. Ako nga pala si Art. Kalimutan ang dati at magsimula sa ulit ang pinakahinangaan ko sayong salita. Napakalakas mo sa verbal at Pisikal? ngunit, ako ang iyong kahinaan.Kumpleto
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Kumpleto
Mr. Transferee(boyslove/Yaoi)
Unang una po sa lahat pinagbabawalan ko pong magbasa dito sa story ko ang mga 18 below ang age dahil may mga maseselang part po ito sana po maintindihan ninyo... .... hello po sa mga magiging readers ko, first time ko po magshare ng Sarili Kong story, sana po magustuhan niyo..Kung against po kayo sa LGBT community mas mabuting wag niyo na pong ituloy basahin ito , Baka po kase madisappoint ko kayo ... this story is about BoysLove ..sana po suportahan niyo ang story ko maraming salamat po. Simple vote/comment is an encouragement for me..:)asahan niyo pong Baka sabaw po yung mga ibang chapters ,pero ganun pa man I will try my best para mapaganda ang story na ito...Kumpleto
I'm Just His Second Choice {COMPLETED}
Prologue "Andito lang ako palagi para sayo" sambit ko "Please dont do this to me azy" sambit nya at pinipigilan akong umalis "I have to zen" sagot ko naman at di ko na napigilan ang mga luha ko na pumatak "Please azy" pagmamaka-awa nya pa sakin at nakita kong tumulo na rin ang mga luha nya na kanina nya pa pinipigilan "Zen always remember that im always here for you at kaya ko to ginagawa dahil gusto kong maging masaya ka na hindi na ako ang kasama mo, sana maging masaya ka sa kanya" sambit ko habang hawak ko ang kamay nya at naglakad na ko palayo "Azy!" Tawag nya pa sakin pero hindi ko na sya nilingon at nagpatuloy na ko sa paglalakad ------------------Kumpleto
When Forever Means Goodbye: Palacio Del Cafe Series
~~ RAW AND UNEDITED ~~ Khel is a 19-year old boyish girl who's never been inlove, until she met Von, the man with slightly-chinito eyes. He is the only man who could put her heart into a racing game. The only man who could make her blush in an instant. Ang kaso, gusto rin ito ni Trish, ang bestfriend niyang biniyayaan na yata ng lahat ng magandang qualities ng Maykapal. Trish is every man's dreamgirl and a heartbreaker genius, so, ano'ng laban niya? Hindi pa man nag-uumpisa ang love story nila ni Von ay sumuko na siya... for two reasons. Una, ayaw niyang masaktan ang kaibigan niya, at ikalawa, ayaw niyang masaktan siya. But, what if fate has its own way of opposing to her will of running away from Von and intertwines their path as if it's destined to be? Will she even dare to fight for her love this time or will it be the start of her goodbye to forever the second time around? Hanggang kailan magpapaubaya ang puso? Hanggang kailan puwedeng umiwas? Magkaroon pa kaya ng puwang ang kanilang pagmamahalan Na sa simula pa lang ay agad nang hinarang? ♡♡♡ "Yes, sure. I know damn well that I am inlove with the girl who dresses and acts like a boy. And yes, I am insanely mesmerized by your boyish charm. If I need to be gay just so you'll go out with me, then just say so 'cause I will definitely do it in a blink of an eye!" #SAwardsRomanceKumpleto
The Story Of Us
Alam naman natin na ngayon ay sobrang uso na mga same sex relationships so sabi ko sa sarili ko, "why not make a story na tungkol naman about sa issue..?" Actually, this is a little bit a story of me. Some parts ive experienced and other parts were fiction. Ito ay istorya nang isang kakaibang love story. A boy-girl love story is too mainstream and i think kailangan naman mabigyan ng break ang mga ganitong istorya. Inspired by my own heartbreaks, that's when i decided to write this story. Para to sa mga hopeless romantic, para sa mga broken-hearted, para sa mga naghahanap ng true love. Para sa mga nagtatago at di maipagsigawan ang kanilang nararamdaman dahil mali ito sa paningin ng ibang tao. Para sa mga pogay, that's my tomboy, mga bisexuals na naniniwala na may pag-ibig rin na darating para sa kanila. And it's called Untitled: Same Love (for now.. wala pa kasi akong maisip na title e..) Sa nagbabasa nito, sana magustuhan mo :) Dahil para sa'yo to.Kumpleto
FALLING INLOVE WITH THE PLAYBOY
Ginawa ko lahat para mapansin nya, I exert a lot of effort para mahalin nya pero alam kong sa panaginip ko lang yun mangyayari and this life is reality. Until oneday, yung panaginip ko ay naging totoo, pero akala ko gaya din sa panaginip ko... It will lasts forever pero nagkamali ako. Hindi nya ako pinaniwalaan Hindi sya nakinig sa akin Hindi nya ako pinagtanggol Iniwan nya ako Hanggang sa....... Napagod na ako Lumayo sa kanya Tuluyang iniwan sya At Pilit na kinakalimutan sya Pero sa pagbabalik ko at kaya ko na syang harapin... akala ko ok na ako, akala ko nakamove on na ako at akala ko hindi ko na sya mahal... Pero lahat pala yun ay akala ko lang dahil I'M STILL INLOVE WITH THIS PLAYBOY -prncsslysn-Kumpleto
Pinatay ko ang ilaw at nakiramdam ako sa dilim. Ang dati'y masayang tahanan, ngayon ay nababalot ng labis na katahimikan. Walang puwang ang ilaw. Walang puwang ang init sa malamig na silid. Puro hapis, dusa at panimdim. Wala akong maramdaman kahit kaunting saya. Nakakatakot. Nawawala ako. Gusto kong tumakbo pero saan ako pupunta? Kung kahit impyerno ay pinagsasarhan ako ng pinto. Masikip sa langit kaya nahulog ako. Anghel na walang pakpak. Anghel na walang liwanag. Puro karumaldumal na kasalanan ang bumabalot sa aking maruming katawan. Marumi, madungis. Nakakairita. Ibuhos sa nananahimik na pader lahat ng galit ko, iyan lang ang kaya kong gawin. Kailan ba ako makakabangon. Kailan ko kaya makikita ang liwanag. Napakadilim nag-iisa ako. Walang masulingan. Para akong ligaw na hayop sa ilang. Para akong nalulunod, hindi ako makahinga. Sinong tutulong sa akin? Wala. Limang libong milya ng lupain ang kailangan kong lakarin. Sa dulo n'on ay walang kasiguruhan kung may kapayapaan bang naghihintay sa akin. Natatakot pa rin ako, patuloy akong nangangapa sa dilim. Nakikiramdam sa sunod na mangyayari.
Karagdagang detalyeMga Alituntunin ng Nilalaman