Change
- Reads 825
- Votes 64
- Parts 33
Complete Fri, Mar 27, 2026
Jedna chwila i Twoje życie diametralnie się zmienia. Czujesz się zagubiony. Masz wrażenie, że wszystko wokół Ciebie dzieje się na opak. Jeden problem rodzi kolejny, a Ty nie wiesz jak masz się zachować. Znajome Ci? Poznaj moją historię. Moje dążenie do chwili, gdzie wszystko zaczynie być normalne. Kiedy problemy znikną, a ja wyjdę z domu z uśmiechem na twarzy. Kto wie, może się spotkamy gdzieś po drodze, szukając szczęścia?
All Rights Reserved
#6
rodzice
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Complete
Historia po Śmierci... Czyli Hanako duch ze szkolnej toalety
PLOTKA: - Hej słyszałaś tą plotkę? - Jaką tym razem? - Podobno w naszym ogródku straszy Emiko! - Emiko? - Mówią, że popełniła samobójstwo skacząc z dachu akademii! Podobno spadła na białe kwiaty barwiąc je swoją krwią... Upiorne, prawda? Czy ostatnio masz ciągle pecha? Nic nie idzie po twojej myśli? Jeśli tak to idź do ogródka szkolnego o 14.00, zasadź kwiatka i dbaj o niego! Emiko to duch ogrodowy jak zobaczy, że ktoś się znęca nad roślinami to go przeklina, więc uważaj, opiekuj się nim rozważnie, ale dobrze przemyśl jaki kwiat chcesz zasadzić! Twoim zadaniem jest odgadnąć jeden z ulubionych kwiatów Emiko, jeśli ci się uda to podaruje ci kwiat, a nim szczęście które się z nią nie trzymało. Jeśli jednak ci się nie uda to Emiko oddaje ci kwiat zniszczony, a w nim pech który towarzyszył jej za życia... - A można po prostu nie przyjąć kwiatu? - Można, lecz jeśli go nie przyjmiesz to zostaniesz odesłana do zaświatów jako pokarm dla potworów z krainy umarłych. - Poczekaj, coś mi to przypomina... Ah tak! Słyszałam podobną plotkę o dziewczynie z fartuszkiem i zdumiewającą urodą... - Tak to ona! - Jest jedną z siedmiu tajemnic? - Tak - Czyli? - NR. 0 EMIKO ZE SZKOLNEGO OGRÓDKA
Odzyskana nadzieja
Jest rok 2156 życie toczy się w wirtualnym świecie. Ludzie nie rozmawiają "twarzą w twarz" tylko za pomocą sztucznej inteligencji MAJI. Życie jest idealne bez wojen, chorób czy konfliktów. Osoby żyjące nie muszą się niczym martwić. Kazdy przeżywa doznania za pomocą swoich hologramów. Dzięki MAJI nie potrzebują bezpośredniej konfrontacji czy relacji między ludzkich. Nikomu niczego nie brakuje, ale czy na pewno? Rodzina Ferenc żyje jak wszyscy pracują i uczą się przy pomocy holo. MAJĄ jest obecna w ich życiu 24 godziny na dobę. Nikt jej nie wyłącza. Lubią swoje spokójne i ułożone życie. W jednym momencie muszą się przeprowadzać. Ojciec rodziny dostał przeniesienie. Nie są tym zachwyceni zwłaszcza matka. Czy rodzina przetrwa kryzys? Pewnego dnia rodzeństwo znajduje przedmiot który może zmienić ich punkt widzenia. Czy wgląd w przeszłość zmieni ich nastawienie? Czy to co odkryją pomoże zrozumieć, że tak naprawdę ludzkość, a w tym oni stracili coś cennego? Czy może zignorują znalezisko i nadal będą żyć w swoim "idealnym" świecie? Jedyny sposób by się przekonać jest zrozumienie pewnego marzenia.... Praca bierze udział w konkursie organizowany przez grupę Insygnia.Complete![Matczyna przysięga [DARK FANTASY] | 16+](https://img.wattpad.com/cover/395168490-256-k944520.jpg)
Matczyna przysięga [DARK FANTASY] | 16+
Niektóre prawdy rodzą się w bólu. Inne - we krwi. Malric przez całe życie udawał, że jest kimś, kim nie był. Ukrywał skrzydła. Tłumił instynkty. Trzymał się z dala od wszystkiego, co mogłoby przypomnieć mu, kim naprawdę jest. Ale przeszłość nie daje się zakopać - zwłaszcza ta, która nosi imię matki i karmi się pamięcią. Gdy znika ktoś, kto mógł znać odpowiedzi, a w ciele Malrica zaczynają budzić się dawno uśpione impulsy, staje się jasne, że niczego już nie da się ukryć. Ani jego pochodzenia. Ani tego, co się z nim naprawdę stało. Ani faktu, że coś lub ktoś wzywa go coraz mocniej. Między pytaniami o własną naturę a narastającym zagrożeniem Malric będzie musiał zdecydować, czy chce znać prawdę... nawet jeśli ta prawda może go zniszczyć. To opowieść o demonie, który nie umie nienawidzić swojej matki. O człowieku, który nie potrafi być człowiekiem. I o cienkiej granicy między tym, co nas stworzyło... a tym, co nas pochłonie. HISTORIA ZAWIERA: wulgaryzmy, przemoc
Dwa Światy
Wyobraź sobie, że budzisz się w szpitalu. Straciłaś pamięć, nic nie pamiętasz, nic nie wiesz. Nie możesz się poddać, musisz żyć dalej, ale jak? Komu możesz ufać? Co jesli otaczają cię sami fałszywi ludzie? Czy instynkt poprowadzi cię w dobrą stronę, a może skończysz na dnie rozpaczy? Ta historia opowie o dwóch innych światach, przeplatających się i podobnych lecz innych. Do którego należałaś? Do którego będziesz należała w przyszłości? Który okaże się tym odpowiednim dla ciebie? Czy odzyskasz pamięć, a może zaczniesz żyć od nowa? Straciłaś wspomnienia, a może są poprostu zablokowane?Complete
Zakochana w koszu
To wciągająca opowieść o nastolatkach, którzy uwielbiają koszykówkę. To dzięki tej jakże żywiołowej grze poznają się i zaczyna się ich bezgraniczna przyjaźń. Są dla siebie jak rodzina, pomimo wszelkich problemów zawsze mogą na siebie liczyć. "- Stary co to miało być? - zapytał Filip, gdy znaleźliśmy się w szatni. - Patrzyłeś na nią jak małe dziecko na wielkiego lizaka. - Czy ty się przypadkiem nie zakochałeś? - dodał Dominik. - Yyy... No... Ja... - zacząłem się jąkać. - Czyli tak. - powiedzieli równocześnie na co wszyscy zaczęli się śmiać. W dobrych humorach zaczęliśmy mecz. Minął szybko i nim się obejrzałem schodziliśmy z boiska jako zwycięzcy."Complete
Szlachetna Trucizna
Mitologia słowiańska. Jeśli ktoś jest chętny poszerzyć wiedzę w tym temacie, zapraszam. ''-Wiem,że chcesz się zabić diabełku-szepnęłam i podała mi wódkę oraz tabletki-i za nic nie chcę tego przegapić- otworzyłam flaszkę z uśmiechem zwycięstwa-Wychodzi na to,że wygrałam-otworzyłam pudełko, wysypałam kilkanaście tabletek na dłoń i podałam- Z mojej ręki będzie ci łatwiej-Maria z determinacją wzięła tabletki i uniosła je do ust potem zapał znikł.Popatrzyła na mój uśmiech i spuściła głowę.Widocznie wahała się nad tym co robi.Nie płakała,nie czuła strachu,spojrzała na proszki i alkohol a potem na mnie.Nie widziałam jeszcze tyle nienawiści. Kiwnęłam głową zachęcająco i ujrzałam porażkę.Poddała się mej woli,połknęła tabletki i przepiła wódką krzywiąc się i dławiąc. -Pewnie jesteś z siebie zadowolona?-mówiła między łykami coraz bardziej się krzywiąc-Pozbyłaś się mnie, od razu wiedziałam kim jesteś, przejrzałam cię. -Ty mnie jeszcze nie znasz-mój głos nigdy nie był taki słodki-Jestem okrutna i niezastąpiona w swoim fachu.''Complete![Dzienniki '09 [ZAKOŃCZONE]](https://img.wattpad.com/cover/206768803-256-k486955.jpg)
Dzienniki '09 [ZAKOŃCZONE]
ROK PRODUKCJI: 2009 „Wpadłam po uszy. Na śmierć. Na życie. Na amen." Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że niepozorna Iza, popularny i buntowniczy maturzysta Kuba oraz młoda nauczycielka angielskiego, Joanna, nie mają ze sobą niczego wspólnego. Jednak za sprawą kilku zbiegów okoliczności ich losy splotą się na zawsze, a coś, co miało być tylko niewinnym żartem, doprowadzi do tragedii... Jaką rolę odegra w tym wszystkim siedemnastoletni Kamil, który znajduje się na samym dole bezwzględnej szkolnej hierarchii? „Obojętnie na miejscu której postaci byś się postawił, zawsze znajdzie się moment na to, by powiedzieć „Dość!". Pytanie tylko: kiedy Ty byś się na to zdecydował? Zastanów się nad tym dobrze, a być może okażesz się mądrzejszy od nas."Complete![Through the eyes of a younger sister 16+ |Sister's eyes| #1 [ZAKOŃCZONE!!!!!]](https://img.wattpad.com/cover/375486600-256-k574327.jpg)
Through the eyes of a younger sister 16+ |Sister's eyes| #1 [ZAKOŃCZONE!!!!!]
Historia ta opowiada o młodszej siostrze Mii z Winter flowers mojej pierwszej opublikowanej historii. Aria jako młodsza siostra doświadczyła : nerwu ,stresu ,porównywania, zaburzeń odżywiania i innych smutnych rzeczy .Ale dziewczyna nie wie że pewien chłopak jej pomoże i wesprze . W między czasie psychika dziewczyny zostanie wielokrotnie poddane próbie . Czy wytrzyma ten nacisk jaki wywierają na niej rodzice ? Czy wytrzyma ból? Kiedy dojdzie do tragedii ? (nie wszystko zgodne, historia poszła w inną stronę)Complete
Doktor Styles
Rose Duncan nienawidzi szpitali oraz wszystkiego, co z nimi związane. Pobieranie krwi sprawia ze mdleje, a wzmianka o zastrzyku przyprawia ją i zawrót głowy. Czy spotkanie młodego, zabojczoprzystojnego stażysty zmieni jej stosunek do medycznego świata? Czy pozorna niechęć jest w stanie przerodzić się w coś więcej? Czy jesteśmy w stanie poświęcić się dla miłości? Opowiadanie dla wielbicielek One Direction, romansów oraz przystojnych doktorów :PComplete
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.
More detailsContent Guidelines