Kimlik Oyunu

Kimlik Oyunu

  • WpView
    Reads 2,566
  • WpVote
    Votes 132
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Aug 30, 2014
Hırçın... Acıyla beslenerek büyümüş, büyüyor. Hırslı... Bütün sevinçlerini, umutlarını,heyecanını, sevgisini koca bir kara kutuya koyup denize fırlattı. Aşkı ise hiç tatmamayı umut ediyor. Bu şekilde olmanın intikamını istiyor. Ve alacak da... Ama hayatına kattığı kişiler ya onun yolunu şaşırttırırsa... Beş yaşından sonra parasızlık yüzünden bu yatılı okula yazılmak zorunda kaldı. Bir sürü testlerden geçti ve beyninde yeni bir yetenek çıktı. O, bıçaklarıyla bir bütün oluyor. Nasıl bir kitabın kapağı sayfaları birlik içinde tutuyorsa, onunda bıçakları... O, 18 Yaşına vardı. Yatılı okulunda türlü yetenekler var. Bu yetenekler öyle bir anda çıkmadı. Bunları birileri yaptı. Ama buradaki sorun neden bunlar yapıldı? Neden bu yetenekler çocuklara verildi? Elbette bunun bir sonu var. Artık bu okula yeni çocuklar alınmadığına göre o SON... O son yaklaştı mı?
All Rights Reserved
#41
wattbilimkurgu
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • YAPAY KALP +21
  • DUHUL
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA
  • On Üçüncü Pay
  • Albay Kızı
  • Vortaris

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines