E F L A L

Bu kitap vazgeçenlere , vazgeçilenlere , vazgeçmeye mecbur bırakılanlara ; kısaca kaybendenlere armağan olsun.

Kalbim bulur belki derdine deva lakin ruhumun ihtiyacı var sana.

___

...Parmak uçları yerdeki iki büklüm bedene temas etmek için alev almış , cayır cayır yanıyordu. Zihniyle büyük bir savaş içerisinde olan iradesine daha fazla karşı koyamadı , usulca eğildi , dizleri yere değdi , eli havalandı , parmakları gerildi , saliselere meydan okuyan bir yavaşlıkta teni , müptelası olduğu kadının tenine değdi , günler sonra ilk defa. Tenin tene dokunduğu saniyelerde boş odada Reva'nın güçlü lakin bir o kadarda kırık sesi yankılandı " Dokunma bana ! " . Ay ışığının ölü bedeni ardından belli olan kızarmış gözleri , içindeki yangının dışa vurumuydu. İçinde bir yerlerin ölüğünü hisseden Araf , kendini cehennemin ortasına terk edilen bir günahkâr misali çaresiz hissediyordu. İçinde bir şeyler ölüyordu karşındaki kadın her saniye biraz daha yok oluyordu . Çatlamış dudaklarını araladı karşındaki kadının kızarmış gözlerine derin bir tutkuyla baktı lakin o tutkunun altında bir sürü duygu gizliydi en çokta pişmanlık. "Reva" sesi haddin fazla yorgundu , haddinden fazla pişmandı.

" Sen... " biliyorum bana çok kırıldın demek istedi ,

" Seni... " seviyorum demek istedi ,

Ve " Ben... " özür dilerim , demek istedi.

Lakin öznelerini belirttiği hiç bir cümlenin devamını getiremedi .

___

Varlığın Şifası Bulunamayan Bir Hastalıkken , Yokluğundaki Bu Cehennem Azabı Niye ?