We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
YENİ AY

YENİ AY

  • WpView
    Reads 262
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Mar 27, 2019
WpInfo
Fiction
Romance
Göz yaşlarıyla doğar insan, feryat figan, çığlık çığlığa.. Kolları hep açıktır, çünkü sığınacak bir liman arar kendisine. Sonra sarılır annesine, güvende hissettiği an susar. Doğduğumuz zaman gelecekten haberdar olduğumuz için ağladığımız sözünün gerçekliğini bilmem ama inancım var. İnsan oğlu hayatı boyunca güven aramaz mı? Arar. Ağlamaz mı? Ağlar. Kime güvenir? Ailesine. Peki ya bir ailesi yoksa? Ya da aile demeye bin şahitse? Dostuna güvenir? İşte tam bu noktada yoğunlaşalım. Resmen beş dakika aralıklarla doğan iki kız, anneleri arkadaş ve kendileri de kardeş gibi büyüyen iki genç kızın aile demeye bin şahit olan ailelerinden kurtulması ve başka bir şehre taşınması sonucu yeni bir defter sunuluyor önlerine. Ve bu sefer kalemler, onların elinde. Aşk kapıyı çalar mı? İhanetler peşini bırakır mı? Peki ya geçmiş? Ondan kurtulabilirler mi? Beraber öğrenmeye ne dersiniz? Çünkü ben de bir kurguyla yazmıyorum. Parmak uçlarım klavyede geziniyor ve hikaye aklımdan bu satırlara akıyor. Siz merak etmediniz mi? Etsenizde etmesenizde gelmenizi tavsiye ederim. Burada sıcak bir hikaye sizi bekliyor❤️
All Rights Reserved
#137
yenidendoğuş
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Mafyaymısmıs

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines