Benden Sana
- Leituras 549,353
- Votos 24,805
- Capítulos 35
Concluída seg, ago 22, 2016
Bana Ne Yaptın #3#
•Bana Ne Yaptın serisinin üçüncü ve son kitabıdır.
•Bu seri iğneleyici bir mizaha sahiptir. Okurken gülmenin yanında eleştirdiğim kişilikleri, olayları, durumları da anlamınızı dilerim.
©Tüm Hakları Saklıdır.
-2014-
Todos os Direitos Reservados
#324
tamamlandı
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
KURŞUN
(Mahallemin Polisi hikâyemdeki yan karakterler olan Kurşun ve Nergis'in hikâyesidir! Bağımsız olarak okuyabilirsiniz ^^) Derin nefesler alıp sımsıkı yumduğu gözlerini mümkünmüş gibi daha da sıktı. Biliyordu, buradaydı. Konuşmasına gerek yoktu. Ses çıkarmasına gerek yoktu. Varlığı, bütün her şeyi bir kenara itip ruhunun yanında yer alırken sese gerek yoktu. Nergis, onun geldiğini her zaman hissederdi. Öyle ki Sevda'nın çoğu zaman ona bu konuda takılmasına bile razı olurdu. Öyleydi çünkü. Nedeni veya nasılını bilmiyordu sadece Kurşun geldiğinde Nergis hissediyordu. Sevmek, ne bela bir şeydi böyle. "Nergis." O kulaklarından hiç çıkmayan tok sesi yağmurun sesine karıştığında gözyaşlarına inat başını dikleştirdi ve göz kapaklarını araladı. Gözleri Kurşun'un pişmanlık, utanç ve daha birçok duyguyla harmanlanmış gözlerini bulunca dudakları sanki duygularına inat yukarı kıvrıldı. Mutlu muydu? İnsan sadece mutluluktan mı gülümserdi? Hayır, bazı gülümsemeler içindeki acıyı dışarı vurmak için vardır. Gözyaşı mutsuzluğa, gülümseme mutluluğa esir edilmişti. "Gerçek mi?" Sesini zar zor sindiği derinlikten çıkarıp konuştuğunda Kurşun'un başını önüne eğip yutkunmasını izledi. Söze gerek yoktu işte. Duruşundan anlıyordu artık onu. Genç kızken kalbine işleyen adamı tanımaz mıydı?Concluída
Korkutan Miras
Büyük bir holding ve onun başında babasından devraldıklarını devam ettiren Necdet Söğüt Genç eşi Esra ve ilk evliliğinden olan aynı zamanda birlikte çalıştığı ikiz kızları... Milyarlarca dolar değerindeki şirketin başı belada... Tehditlerin ardı arkası kesilmiyor! Sedef ve Mine, babalarının yaşadığı tehditlerin ortasında kaldığında işler biraz daha karışacak! Ama asıl karışıklık, tıpatıp aynı olan ikiz kızların hayatlarına giren erkekler sayesinde yaşanacak. Kim kime aşık? Ya da daha doğru soru... Kim kim? Etraflarında ince ince hazırlanmış bir tuzağın içindeler. Çözümü bulabilecekler mi? Yoksa tehditler gerçekleşecek mi?Concluída
İkinci Tekil
İdil, çok küçük yaşta ailesi tarafından terk edilmiş bir kızdı. Verildiği yurtta da, yurttan ayrıldıktan sonraki hayatında da bu terk edilmişlik onun hayata bakış açısını değiştirmişti. On dokuz yaşına geldiğinde İdil hala hayata karşı sert bariyerler koyan, yaşamaya çalışırken aslında yaşamanın ne olduğunu unutan bir vaziyetteydi. Ancak hayatına girecek olan mucizelerden habersizdi. Çünkü o mucize, Toprak ve sevdiklerinin ta kendisiydi. İdil, Toprak adında bir gençle tanıştığında onun hayatını şekillendireceğini bilemezdi. Çünkü Toprak genç kız için sadece kendi yaşayamadığı mutlu aile tablosunun bir parçasıydı. İdil'in ise o tabloda bir yeri yoktu. Ancak işler Toprak için öyle değildi. Çünkü o, İdil'i de çoktan ailesinden biri yapmıştı ve sadece kendisi değil, arkadaşları da onu bu ailenin bütünleyicisi kabul etmişti. Her şey güzeldi. Ancak hiçbir şey daima güzel süremezdi. Her şeyin başında İdil bir 'tek'ti. Ta ki bir 'ikinci'ye rastlayana dek. Hikayenin sonundaysa İdil, artık hiç kimse değildi. İdil bile değildi. Yine de emin olduğu tek bir şey vardı. O sıradan biriydi. Bir gece ansızın ona çarpan adam da öyle. Fakat hikayeleri, hiç sıradan olmayacaktı. * Her insan bir hazinedir. Yalnızca o hazineye ulaşmak için kalbi kazmak ve ruhun derinliklerine ulaşmak gerekir. 26.06.2019Concluída
SADECE TESADÜF
~Kesit~ **************** Bir ses işitildi. Bir çığlık. Bir ses işitildi. Kum saatinin camı kırıldı. İçindeki kum taneleri teker teker uzun zamandır tutsak bulundukları bu fanusun içinden bir bir kurtuldu, kaçmak istercesine. Ve bir ses daha işitildi. Duvarda asılı duran saatin camı çatladı, akreple yelkovan birbirini kovalamayı bıraktı. Zaman durdu. Üstelik sadece duran, yok olan zamanda değildi. Bir bir silindi her şey. Bir kitabın sayfaları silindi. Bir romanın sonu silindi. Teker teker anılar silindi, sanki hiç yaşanmamış gibi. Geçmiş silindi. Kanlar içinde kaldı. Bir kadın kanlar içinde kaldı. Bir katil kanlar içinde kaldı. Bir cinayet. İki ölü. Tek bir ceset. İki ruh. Tek bir beden. İki kalp. Onlar teklik içindeki iki çokluktan ibaretti. Onlar karanlığın içindeki ışıktan, beyazla siyahın zıttından ibaretti. Onlar bir kitabın baş karakterleriydi. Biri bir romanın ilk cümlesi diğeri ise aynı romanın son kelimesi. Biri gece diğeri ise geceyi aydınlatan ay. Biri iyi diğeri kötü. Biri kurban diğeri katil. Onlar tüm zıtlıkların bir araya geldiği iki beden tek bir ruhtu. *************Concluída
(Ben) Evlenmeden Olmaz (Tamamlandı)
Abla olmak kolay değildi. Eş dosttan gördüğüm kadarıyla hele de erkek ablası olmak, daha da zorluydu. Belli bir yaştan sonra yalnızlığın da pek matah bir şey olduğunu söyleyemeyeceğim ya, hadi o benim seçimim olsun. Ama bekar büyük görümce olmak mı? "Görümce mi? Hııı, evet. Evet, o evlenememiş canım." "Hiç, hiç evlenmemiş." "Zor tabi. Gelinin işi çok zor, Allah kolaylık versin." Yooook. Yok, yok, yok! Bu kadarına da müsaade edemem. Önümüzdeki yedi ay içerisinde ya evleneceğim ya evleneceğim! - Haleöz * Kırık bir kalbin, bolca kahkahanın ve her şeye rağmen solmayan umudun hikayesi "(Ben) Evlenmeden Olmaz". Parantez içinin de en az dışı kadar önemli olduğu bir hikaye. Paşa gönlümüzün dilediğinin elalemden daha kıymetli olduğu bir hikaye. Sizi daha ilk satırlardan içine çekecek bir hikaye... Nasıl mı bu kadar eminim, nereden mi biliyorum? E, sizden biliyorum. Bu hikayede kıçına tekme vurulan erkeklerden en az birine siz de tekmeyi vurmak istediniz, belki de çoktan vurdunuz! Eğer yaşınız yirmi beşten uzaklaşmaya başladıysa Hale'nin duyduklarını, hem de en yakınlarınızdan, en az bir kere duydunuz! İşte tam da oradan biliyorum. Hadi gelin, bekliyorum :) Bir de şey, haddim değil belki ama içinize sinmeyen hiçbir adama şartlar öyle gerektirdi diye "Evet!" demeyin lütfen, rica ediyorum. -Funye49Concluída
ÖLÜMÜN NEFESİ
~ Suçlu ve suçsuz, masum ve mahkûm, ölüm ve yaşam... bu hikaye böyle başlamıştı... Peki ya nasıl bitecekti? Gece Alpınar adında genç bir kız, ölüleri görüp, onlarla konuşabildiğini fark eder. Çalıştığı acil servise bir intihar vakası geldiğinde, yapabilecekleri bir şey kalmamıştı. Genç adam çok fazla kan kaybetmişti ve artık her şey için çok geçti. Ardından Gece, hastanenin çatısına çıktığında garip bir şekilde arkası dönük genç bir adamın çatıda oturduğunu görmüştü. cesaretini toplayıp, burada ne yaptığını sorduğunda ise, gördüğü yüz ile şoka uğramıştı... bu nasıl mümkün olabilirdi ki? ölüleri nasıl görebilirdi? kendiyle bir iç savaşa girmişti böylece... peki ya şimdi ne yapacaktı? ölüleri görebilen biri ne yapmalıydı? 💫 başlangıç tarihim 10 Ekim 2019Concluída
KALPLER ARASI YOLCULUK
Bilemezdim en güzel sakarlığımla ona tutulup, kalbine doğru yolculuğa çıkacağımı.. *** "Dilruba bittin sen kızım, çocuk şöformuş ve şuan tam arkasında kim var bil bakalım." Son mesajı okurken sanki beynimden aşağı kaynar sular dökülüyordu. Önce mesajı doğru okudun mu diye tekrar gözden geçirdim. Doğru okumuştum. Kalbim hızla atarak başımı telefondan kaldırdım. Ağır çekimde ama öğle hızlı değil. Gözlerim dikiz aynasına kaydı ve şimşekler çaktı. Az önceki ateş saçan gözler aynıydı. Afeti devran meğersem şöformüş hemde kimin şöforü? Bahtsız bedevi Dilruba'nın. Peki o şoförün tam arkasında kim oturuyordu tabiki bahtsız Dilruba...
SON DANS (Mahalle Hikayesi 1) -TAMAMLANDI-
HİKAYE DÜZENLENMİŞ BİR ÇOK YER DEĞİŞMİŞTİR. Defne & Selim "Ben mi bir şey yaptım ? Sana umut verecek bir davranışım mı oldu benim ?" Bakışları canımı acıtıyordu. "Merak etme sen her seferinde yerimi bana çok güzel hatırlattın, umut vermeyi bırak her seferinde yakıp yıktın. Son günlerde umutsuzca düşünüyordum, beni sevmen için, sana içimdekileri anlattığımda kalman için ne yapabilirim diye ama bulduğum hiçbir sebep seni yanımda tutmaya bir çözüm olmayacak. Sana aşkımı anlatsam da kendi içimde yaşasam da benim sonum düşüncelerimde boğularak olacak. Yoruldum artık. Yalvarırım anla beni." ... Sen benim hayatımdın ama hayat adil olmaktan uzaktı. Bir mahalle ve dostluk hikayesi.Üç kitap seri şeklindedir. Her kitapta başka bir karakterin hikayesi anlatılmaktadır.Concluída
Oyunbozan TAMAMLANDI) I
-Sen O'sun.Beni müdürüme ispiyonlayan... -İspiyonlamak demeyelim de. -Ne diyelim züppe patronun egosu mu diyelim? -Ooo üslup bu mu? Hayallerinin peşinde koşan bir Eda Ve Eda'nın hayallerine salça olan Onur. Eğlenceli ,inatçı bu çiftin aşkına tanık olmak isteyenler kahvelerini kapsın buyursunlar efenim Başlangıç Tarihi:16.04.2020 Kapak tasarımı ve yardım isteği için canım: 👇🏼 esogob #wattys 1 🌼Concluída
Güneşi Bekleyen Ayçiçeği(TAMAMLANDI)
Mahalle sakinleri her yıl olduğu gibi ilk iftarlarını birlikte yapabilmek için Günebakan Ev Yemekleri restoranında harıl harıl hazırlıklarını sürdürürken beklenmedik bir adam, sofralarına misafir olacaktır. Gelen bu misafiri gören Yasemin'in elindekiler, zamanında hayallerinin kayışı gibi düşüp gittiğinde kırılan yalnızca camlar değildi. Burası Günebakan Mahallesi, bu da kalbe gömülmeye niyetlenilmiş bir aşk hikayesi... "Gözümü karartıp sana geldim, Günebakan. Yalvarırım bu defa yüz çevirme bana..."Concluída
(Mahallemin Polisi hikâyemdeki yan karakterler olan Kurşun ve Nergis'in hikâyesidir! Bağımsız olarak okuyabilirsiniz ^^) Derin nefesler alıp sımsıkı yumduğu gözlerini mümkünmüş gibi daha da sıktı. Biliyordu, buradaydı. Konuşmasına gerek yoktu. Ses çıkarmasına gerek yoktu. Varlığı, bütün her şeyi bir kenara itip ruhunun yanında yer alırken sese gerek yoktu. Nergis, onun geldiğini her zaman hissederdi. Öyle ki Sevda'nın çoğu zaman ona bu konuda takılmasına bile razı olurdu. Öyleydi çünkü. Nedeni veya nasılını bilmiyordu sadece Kurşun geldiğinde Nergis hissediyordu. Sevmek, ne bela bir şeydi böyle. "Nergis." O kulaklarından hiç çıkmayan tok sesi yağmurun sesine karıştığında gözyaşlarına inat başını dikleştirdi ve göz kapaklarını araladı. Gözleri Kurşun'un pişmanlık, utanç ve daha birçok duyguyla harmanlanmış gözlerini bulunca dudakları sanki duygularına inat yukarı kıvrıldı. Mutlu muydu? İnsan sadece mutluluktan mı gülümserdi? Hayır, bazı gülümsemeler içindeki acıyı dışarı vurmak için vardır. Gözyaşı mutsuzluğa, gülümseme mutluluğa esir edilmişti. "Gerçek mi?" Sesini zar zor sindiği derinlikten çıkarıp konuştuğunda Kurşun'un başını önüne eğip yutkunmasını izledi. Söze gerek yoktu işte. Duruşundan anlıyordu artık onu. Genç kızken kalbine işleyen adamı tanımaz mıydı?
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo