SILENCE / cisza.

CZASAMI PRZYCHODZI TAKI DZIEŃ, W KTÓRYM MYSLIMY, ŻE NIC GORSZEGO NIE MOGŁO NAS JUŻ SPOTKAĆ. NIE POTRAFIMY ODNALEŹĆ SIĘ W TŁUMIE, NIE RADZIMY SOBIE Z OGARNIAJĄCĄ NAS ROZPACZĄ. TRACIMY WIARĘ W TO, ŻE KIEDYKOLWIEK POCZUJEMY SIĘ ODROBINĘ LEPIEJ.
TAK WŁAŚNIE CZUŁA SIĘ ANNABETH.
PO ŚMIERCI SIOSTRY BLIŹNIACZKI NIE SĄDZIŁA, ŻE BĘDZIE MOGŁA JESZCZE KIEDYŚ SIĘ UŚMIECHNĄĆ, CZY CHOCIAŻ CZAS WYLECZY RANĘ PO UTRACIE KOCHANEJ MELISSY.
DZIEWCZYNA ODCIĘŁA SIĘ OD ZNAJOMYCH, PORZUCIŁA NAUKĘ BY ZASZYĆ SIĘ W PUSTYM POKOJU PRZY KSIĄŻKACH. JEDNAK RODZICE NIE CHCĄC PATRZEĆ JAK TRACĄ DRUGĄ CÓRKĘ - POSTANAWIAJĄ DZIAŁAĆ. PROPONUJĄ ANNABETH ZMIANĘ MIEJSCA OTOCZENIA NA CO DZIEWCZYNA CHĘTNIE SIĘ GODZI Z NADZIEJĄ NA LEPSZE JUTRO.

NIE SADZILA, ŻE NIESPODZIEWANA MIŁOŚĆ POTRAFI ZDZIAŁAĆ CUDA.