VİSAL-İ AŞK

VİSAL-İ AŞK

Membaca 647
Vote 67
Bab 3

Bersambung

Publikasi terakhir Sab, Mar 16, 2019

ask doktor namaz polis saygi

Elindeki tesbihi olanca kuvvetiyle bir o yana bir bu yana sallayıp , sinirden ağzında köpükler çıkarcasına kafasını sallamaya devam ediyordu genç delikanlı. Kafasında hep şu düşünceler vardı "Yakışıklıyım, ee babamında parası var hangi kızı istersem alırım ama neden o sümüklü kız ! Neden ! neden ! neden" Kafayı yiyecek raddesine kadar gelmişti. Bir somya bir masa birde soba bulunan odanın içerisindeki duvarları herduruma santimetresini ezberlemişti. Söz çıkmıştı bir kere alacaklardı o kızı. Yapacak bir şeyleri yoktu. Kimsenin yoktu. Annesi bile karşı çıkamamıştı bu . "Gel etme gadasını aldığım yavrum. Zeynep mahallemizin biricik kızıdır . Kaçırmayalım şu dört dörtlük kız. Hem bi görsen inan sende seven taş bebek gibi MaşaALLAH. Sonra babannene dua edersin iyi ki Zeynep'i almışlar bana diye" Babaannesinin söylediği sözler kulağında yankı bulmaya başlamıştı. Ama nasıl olurdu ki Zeynep'i görmeden nefret etmişti .Bu fildişi rengiyle boyanan oda içerisinde yemin etmişti . Zeynep'i asla sevmiyecekti.. 14.02.2019

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

(Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014