Mowa Cieni

"Jest w niej coś nietypowego - nie licząc oczywiście lnianej, długiej do kostek sukni wyszywanej przy szyi i na rękawach czerwoną nicią w geometryczne wzory w którą jest odziana, czy wianka zdobiącego czubek jej jasnowłosej głowy, uplecionego z chryzantem, irysów, fiołków i kłosów pszenicy; światło padające na nią nie załamuje się tak, jak powinno, postać jest dziwnie transparentna i emanuje od niej pewną starą energią, nawet antyczną."

Artur Jabłoński nie wierzy w duchy - on wie, że one istnieją. Bycie widzącym dobrze go w tym utwierdziło. Nawet on jednak nie spodziewa się, jak dużo wysiłku będzie go kosztować pozornie sielankowa wycieczka po Polsce starym Fiatem 126p z przyjacielem, który zdaje się być magnesem na zjawiska paranormalne, te bardziej i mniej przychylne żyjącym. Jak dobrze, że po jego stronie stoi jedna dobra strzegąca go dusza... w postaci siedmioletniej dziewczynki z wiecznie obojętnym wyrazem twarzy.

#88 w paranormalne (08.04.19)

(Może zawierać drastyczne opisy zjaw)
Praca bierze udział w Konkursie literackim "Splątane nici" organizowanym przez @glnozyce