KarAşk

"Aklım almıyor , sevmediğin , nefret ettiğin birini hala nasıl yanında tutabiliyorsun !"

"Şşt . Öyle deme ."

"Ben onu hala seviyorum , ona hala deliler gibi aşığım ." dedi sarhoş sesiyle .

"Ve ondan nefret etmiyorum ."

"Edemiyorum..." dedi . Ve üzgün küçük bir çocuk edası ile elindeki bardağa baktı .

"En kötüsü de bu . Allah kahretsin ki ben ondan nefret edemiyorum ! Olmuyor . Yüzüne defalarca söylediğim şeyi , bir tek kendime söyleyemiyorum ."

"Ben bunların hepsini onun da canı yansın diye yapıyorum , nasıl acı çektiğimi anlasın diye . Ama aslında kendime acı çektiriyorum , çünkü benim onu affetmem onun bir lafına bakar , onun o deniz gözleri önünde bir köleden farksız değilim . Şu yaptıklarından sonra bile 'öl' dese ölecek kadar acizim . Ve bir toprağın suya olan açlığı kadar muhtacım ona ." dedi ve kıpkırmızı olan gözlerindeki yaşlar , yanaklarındakı yerini buldu . Ve onun gözyaşları dökülürken , onun dudaklarına bir başkasının dudağı kondu .

Bir erkeğin ağldığını görmek... Kötü bir şeydi . Ama onun ağladığını görüp ona yardım edememek , kendisine bir başka merhem bulması... Dayanamazdı , dayanamazdım .

Sevdiğim adamın beni sevdiğini bilmek güzeldi , hem de yaptığım onca şeye rağmen . Ama sevgisini gösterememesi , kendisine muhtaç olduğum adam beni her gördüğünde bana acı çektirmek istemesi...

Bütün suç benim , kabul ediyorum . Sana aşık olduğum için , bana aşık olduğun için , sana ihanet ettiğim için , bana ihanet ettiğin için... Özür dilerim .

- Sevgilim , sen beni affet bu gece..🌙