Virane

Ağzından"Belli çok yorulmuşsun sen."sözleri çıktı,haklıydı.
Kafamı yukarı aşağı sallayıp"Aynen"dedim.

"Peki sen?"demeye yeltendiğimde hava kararmaya başlamıştı.

"Aklımdaki yorgunluk duygumdu,
Hep bilmekti benim sanısızlığım.
Aklım anılarla yorgunluğumdu.
Uykumda bile bu yalnızığım
Vardı, anlamadıklarını duydumdu.
Ne kadar geçmiş varsa orada oldum.
Aramak, hep alnımda bulduğum,
Hiç usanmadan duyduğum duyu
Ve bütün gelecekler için kurduğum düş,
Yüzyıllar ötesinde uyuduğumdu."

Şu durumda bile gülerek"Ooo,Özdemir Asaf'çısın."
"Severim."