Kayıp Ruhum

Sevgili günlüğüm ;
Bu hayatta sanki bir yaprak gibi amaçsızca oradan oraya savruluyorum ne beni farkeden var ne sulayıp yeşerten. Soldum çürüdüm yok oldum. Bedenim ruhumdan farklı yaşıyor. Ruhum çoktan nefesini verdi kurtaramadım onu doğrusu çabaladığımda söylenemez. Şu an bu kelimelerle kefenleyip kalemimin mürekkebine gömüyorum ruhumu. Bana da yakışan buydu değil mi ? Kalbimin de durmasına az kaldı merak etme günlüğüm. Ruhu olmayan biri ne kadar yaşayabilir ?

Diye yazmıştı o günlüğün satırlarına.
Ya yazdıklarının gerçekleşme ihtimali varsa ? O zaman ... Ruhum beni bırakma ..