Sonsuz Aşkım

Seviyorsun ve bütün o dünya yok oluyor.

Sen ve o kalıyorsun baş başa.

Seviyorsun, tutuyorsun ellerini..

Düşlüyorsun, hayal ediyorsun.

Onunla aynı şeylere güldüğünü..

Onunla ayni fotoğraf karesinde yer aldiğini...

Hayal ediyorsun...

Yaz akşamı sahilden ufak ufak dalga sesleri gelirken...

Onunla uzanmiş yıldızlar izliyorsun..

Elini hiç bırakmayacak şekilde sımsıkı tutmuşsun..

Var mı şimdi ona gerek?

Zaten şuanda da yanında değil mi?

Gittiğin her yerde seninle değil mi?

Hiç dokunmadan seversin bazen..

Onun ağzından..

Onun ses tonundan...

Adını bir kez bile duymadan seversin..

Çoğu zaman..

Zor gelir. Can yakar.

Fakat bilirsin ondan gelen acı bile Bal..

Ben karanlıktayım şimdi.

Sen ise aydınlıkta.

Güneş her sabah içini ısıtsın sevgili.

Umarım bir gün benimde bu karanlığım aydınlanır...