Race Into My Heart ♥
- LECTURAS 32
- Votos 1
- Partes 1
Continúa
Última publicación mar, jun 17, 2014
Ako si Aina, isang Car Racer. Aina San Miguel na hindi umiinom ng beer.. Yan ang pakilala ko sa mga taong nakakasalamuha ko ngayon. Pa joke lang kahit hindi nakakatawa.
Ano ba ako ngayon?
Masayahin? Oo.
Matapang? Oo.
Matatag? Oo.
Sociable? Oo.
Iba na ako ngayon, eh. Ibang-iba na kaysa dati..
Dati...
Dati....
Ano ba ako dati?
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Tagu-taguan
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriterConcluida
HILING: Kian Montenegro
. "Uy Cynthia, baka malasing ka na ha at rapen mo'ko he hehe," . "Ha haha! Kian, mas malakas pa ako sa kalabaw ok," . "Iba ka rin noh, nagwawaldas ka ng pera... iba talaga ang mga mayayaman," . "Hindi ako mayaman ok, tsaka 'di rin ako nagwawaldas ng pera ah," . "Ei bakit ginagawa mo'to?" . "Kian, papayag ka bang bigyan kita ng trabaho keysa sa pagca-callboy na 'yan?" sumeryuso na ang mukha ko habang nakatingin sa kanya, hoping he'll gonna' say yes." . "Oo ba basta kaya ko," . "Gusto kitang kuning partner ko, maging mag-asawa tayo," I started and he stopped then, nakatingin lang siya sa akin. . "Ha, ano kamo?" . "Ikaw na yatang lasing ei, sabi ko kukunin kitang asawa ko pansamantala... hindi habang buhay ok kaya 'wag kang matakot," natatawa ako. . "Seryuso ka ba?" . "Magsasama tayo bilang mag-asawa ok, pero kung may girlfrend ka ok lang, magkita kayo basta umuwi ka lang ha." Kaway ko kunwari sa kanya. "Sa akin din, pwedi rin akong makipagkita sa iba. Isang taon ang babayaran ko, kung magkasundo tayo sa susunod na taon... another bayaran na naman 'yun." . Natigilan siya. "Papayag kaya si Mama Rosa?" . "Walang hindi papayag 'pag pera ang katapat Kian. Tungkol sa pag-aaral mo, walang problema, mag-continue ka..." . "Madami ka na palang nalalaman sa buhay ko ah, pero seryuso ka ba talaga?" . "Oo, Kian..." . "Kung papayag ka, bukas sumama ka na sa akin," . . . written by: ionahgirl23 .Concluida
I LOST IT
~PROLOGUE~ "Isa pa nga"sabi ko sa bartender Binigay naman agad sa akin ng bartender,takot cguro aba pag hindi nya binigay sapak abot na charr joke lang Teka asan na kaya ang mga bwisit kung mga kaibigan,o dba ang daming "MGA"ayon nakita ko cla na sumasayaw sa DF dto sa bar Yeah,you heard it right nandito kami sa bar naglalamay joke Ano ba to ihing-ihi na ako san ba ang cr dito.Tumayo ako sa kinauupuan ko at lumakad kahit na nahihilo ako basta makahanap lang ng cr Matapos kung mahanap ang cr at umihi naglalakad na ako pabalik sa pwesto ko sana kaso hilong hilo na talaga ako mawawalan na sana ako ng balanse ng may maramdaman akong bisig. Naaninag ko ang taong may tatlong ulo sa aking harapan,at bakit parang ang INIT my god bigla ko na lang naramdaman na parang may malambot sa labi ko at gumalaw eh ako namang c tangang walang alam pumikit na lang at dinama ang bagay na yon ,at hindi namalayan na sumasabay na pala ako tapos bigla syang tumigil at tumingin sa akin "Not here,lets go "hinila na nya ako hindi na ako nakaangal kasi naman hilong-hilo na ako at ang masasabi ko ay ang "INIT"gusto ko ng maghubad whooo Isinakay nya ako sa sport car kuno nya cguro at makalipas ang ilang minuto hininto na nya ang sasakyan nya,bumaba at hinila na naman ako,wala na bang katapusan tong hila portion na to,dahil sa pag-iisip ko hindi ko namalayang nandito na pala kami sa loob ng bahay o condo?? hay ewan ko at don nangyari ang hindi dapat mang yari Abangan ang kwento ng buhay ni Sefira Reyes sa "i lost it" ******************Concluida
My Possessive Adoptive-BIGBrother
"Jiliane! Buksan mo 'tong pinto!" malakas nitong binayo ang pintuan niya. Alam niyang tuluyan ng naputol ang pasensya nito sa kanya dahil sa ginawa niyang pag-iwas sa binata. She didn't care actually, kung ayaw nitong marinig ang rason niya ay wala rin siyang balak makinig sa sermon nito. "I said open the goddamn door or I swear I will break this thing! Jiliane!" sigaw nito mula sa labas. Bahagya siyang kinabahan sa karahasang ibinabadya ng boses ng binata. Wrong timing naman ang pag-alis ng mag-asawa at tiyak na walang makakaawat sa pagwawala ng binata. Reed, asan ka na ba? Awatin mo ang kuya mo, parang awa mo na. Kahit kinakabahan ay pinilit niya ang mga paa na humakbang patungo sa pinto. She decided to let him in. Bago pa nga nito tuluyang masira ang pintuan niya. Dahan-dahan niyang binuksan ang dahon ng pintuan. Kita niya ang pamumula ng mukha nito sa labis na galit. Inisang hakbang nito ang pagitan nila at marahas siyang pinangko at inupo sa kama. "Why?... bakit napakatigas ng ulo mo?" nanggigigil na hinawakan nito ang mukha niya sa dalawang palad nito. Tinabig niya ang mga kamay nito at hinarap ang nagbabagang mata ng binata. "Tao ako, Alejandro, hindi hayop o bagay na walang sariling utak para um-oo palagi sa gusto. So what kung hindi ko natupad ang pangako ko? Tao lang naman ako, diba? Kung pagmomodelo man ang gusto kong gawin karera ay wala ka ng pakialam doon! Gagawin ko ang gusto ko at kahit ikaw ay hindi mo ako pwedeng pigilan!" she said defiantly. What she just said fueled his anger. Naniningkit ang mga matang tinitigan nito ng binata ang kabuuan ng mukha niya bago marahas na bumaba ang mukha nito sa kanya upang angkinin ng pangahas nitong labi ang labi niya. Naramdaman niya ang paglapat ng likod niya sa malambot niyang kama. No! -Hello guys, gusto nyo rin ba mabasa love story ni Reed? -ano pa inaantay nyo? vote and comments na.. LOL.Concluida
Stop, Ready, and Go
[FIN] Traffic. Isang salita, pitong letra pero mapapamura ka. Hindi ko alam kung paanong paga-adjust ang gagawin ko dahil kung kailan pa magaganap ang importanteng araw sa buhay ko'y doon pa ako na stuck sa traffic. Animo'y isang kawawang babaeng naikulong sa mga pangarap nito at ang ending stranded sa mga nakapilang sasakanyan na animo'y nasa isang flag ceremony, ang puro usok na aakalain mong sinusundo kana ni San Pedro at ang amoy ng panis na paksiw, everywhere. Akala ko traffic lang ang ira-rant ko sa facebook today hindi ko aakalaing pati rin pala ang walang modong lalaking nakilala ko. Akala ko si Mr. Right na iyon pala si Mr. Wrong Way! |Completed|Concluida
Amnesia Love (COMPLETE)
Normal lang naman ang buhay ko.. Hindi mo masasabing sobrang normal talaga kasi gwapo ako, habulin ng mga babae, mayaman at habulin talaga ng mga babae. Ang kaso, ayaw ko naman sa ganun. "Masungit. Antipatiko. Suplado." Yan lagi kong naririnig pero wala akong pake. Uulitin ko W.A.L.A.A.K.O.N.G.P.A.K.E ANG KASO!!! Nung dumating siya doon nagbago ang lahat. Sino nga ba talaga siya? Ano nga ba magiging papel niya sa buhay ko. At sa isang iglap. Nalaman kong... "MATAGAL KA NA NGA PALANG NASA BUHAY KO. PERO BAKIT NGAYON KA LANG."Concluida![Married to a Multi Billionaire Gangster [1st Half COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/9015300-256-k585973.jpg)
Married to a Multi Billionaire Gangster [1st Half COMPLETED]
"Yes, I do." Never have it crossed my mind that this very statement shall determine my life. And, I had never wished it will be. "She's awake, get her dressed and ready, I'll be on my way. Don't screw this up, ayusin niyo lahat, or else you're all dead." I cannot comprehend how did I get here, panic reached me nang lumapit yung lalaking naka-upo-lumapit siya sa likod ko looking at my reflection intensely. "Those eyes, they were deep and blank as if they were hollow. Yet, those eyes give my shivers...nakakatakot. And what did he just said? D-dead?! Oh my goodness. Just where in the world did I get myself into?!" "Wa--wait" pagpigil ko sa kanya. Mabilis akong tumayo at hinarap siya. I don't know where I get this gut to face him pero kailangan kong gawin 'to. I don't wanna end my life here!Concluida
His Runaway Wife
"Baby, please pag-usapan natin 'to. Baby, mali ang pagkakaintindi mo. Sya ang humalik baby, hindi ako. Baby, please" Hindi ko sya pinansin. Pinagpatuloy ko na lang ang pag-eempake ko ng mga damit. Pilit nyang pinipigilan ang mga kamay ko. Pero hindi ako nagpatalo. Dahil kailangan ko tong gawin. "Baby, please don't leave me. Sabihin mo lang, ano ba gusto mong gawin ko. Kahit ano gagawin ko. Kahit ano. Name it baby." Hindi ko parin sya pinansin. Hindi ko na rin napigilan ang mga luha kong nagunahan sa pagbagsak. Nasa hagdanan na ako nang bigla nya akong yakapin. "I love you. Please don't leave me." Pero tinanggal ko lang ang kamay nya. Nagmadali na ako papunta sa pinto. Pero nang mahawakan ko na ang handle ng pinto bigla ko na lang naramdaman ang pagyakap nya sa mga hita ko. Nakaluhod sya. Nagmamakaawa. Umiiyak. Hindi ko na kaya. Kaya pwersahan ko nang tinanggal ang mga kamay nya na yakap sa mga hita ko. At tuluyan nang umalis. Laking pasalamat ko nang hindi na sya sumunod. Kaya naman mas binilisan ko pa ang paglalakad. "It's a goodbye for now. But I promise i will be back and we will continue our story. That's a promise "Concluida
❤Posh Girls Series Book 3: Scarlet (Completed_published by PHR)
"Mahirap ngang lunukin ang pride, pero mas mahirap kung mawawala nang tuluyan sa 'yo ang taong mahal mo." Matigas ang ulo, mapagmataas, tamad at mayabang. Lahat na yata ng negatibong ugali ay na kay Scarlet na. Hindi iyon nakapagtataka dahil lumaki siyang sunod sa layaw kaya hindi siya makapaniwala nang sabihin ng kanyang papa na ipapakasal siya nito sa isang kaibigan. Sino nga ba ang matutuwa kung kasing-edad ng kanyang papa ang lalaking pakakasalan niya? Pero mukhang buo na ang pasya ng ama ni Scarlet na ituloy ang plano kaya tinakasan ito ng dalaga. Kaya lang ay mukhang hinahabol siya ng malas! Mantakin mo ba namang maholdap siya at muntikan pang ma-rape? Mabuti na lamang at dumating ang kanyang knight in shining armor-si Francis, ang dati niyang driver at bodyguard. Hindi niya makasundo ang binata pero wala siyang ibang choice kundi lunukin ang kanyang pride at magmakaawang tulungan ni Francis. At mukhang planong ibalik ng lalaki ang lahat ng mga ginawa niya rito noon. Ngayon ay ito naman ang nasa posisyon para pahirapan siya.Concluida
Where I Fall (Completed)
Studyante din ako. Pero ako yung tipo ng estudyanteng namumuhay sa pagiging scholar. Babaeng nabubuhay sa kain, tulog, computer, aral. Nabago lahat yan ng makilala ko si Luke. Ang taong walang ibang ginawa kundi asarin ako. Sa storyang to, di lang ako yung bida, kasama ko din dito yung mga taong nasa paligid ko. Kahit na si manong na nagtitinda pa ng fishball sa kanto. Samahan nyo si Bea na kiligin, umiyak at magmahal.Concluida
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriter
Más detallesPautas de Contenido